دنیا راه عبور، نه جای ماندن
وَ قَالَ (علیه السلام): الدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ، لَا دَارُ مَقَرٍّ؛ وَ النَّاسُ فِيهَا
رَجُلَانِ، رَجُلٌ بَاعَ فِيهَا نَفْسَهُ فَأَوْبَقَهَا، وَ رَجُلٌ ابْتَاعَ نَفْسَهُ
فَأَعْتَقَهَا.
و آن حضرت فرمود: دنيا خانه گذر است نه جاى ماندن، و مردم در آن دو كس اند: مردى كه وجودش را به گناه
فروخت و خود را تباه كرد و مردى كه خود را به طاعت خريد و آزاد نمود.