نهج البلاغه
194

ضرورت فرو بردن خشم

وَ كَانَ (علیه السلام) يَقُولُ: مَتَى أَشْفِي غَيْظِي إِذَا غَضِبْتُ؟ أَ حِينَ أَعْجِزُ عَنِ الِانْتِقَامِ، فَيُقَالُ لِي لَوْ صَبَرْتَ؛ أَمْ حِينَ أَقْدِرُ عَلَيْهِ، فَيُقَالُ لِي لَوْ عَفَوْتَ؟ و آن حضرت مى فرمود: وقتى به خشم آمدم چه زمانى خشمم را فرونشانم، آيا هنگامى كه از انتقام ناتوانم و به من گفته شود: اگر صبر مى كردى بهتر بود يا وقتى كه قدرت بر كيفر دارم و به من گفته شود: اگر مى بخشيدى بهتر بود؟