وَ قَالَ (علیه السلام) لِابْنِهِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ: يَا بُنَيَّ، إِنِّي أَخَافُ
عَلَيْكَ الْفَقْرَ، فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ؛ فَإِنَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ،
مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ، دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ.
به فرزندش محمّد بن حنفيّه فرمود: پسرم از تهيدستى بر تو مى ترسم، از آن به خداوند پناه ببر، چرا كه
تهيدستى دين را ناقص، و عقل را سرگردان مى كند، و پديد آورنده دشمنى است.