فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد...
103
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
هنگامی که هر دو تسلیم شدند و ابراهیم جبین او را بر خاک نهاد...
103
وَنَـٰدَيۡنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم!
104
قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
آن رؤیا را تحقق بخشیدی (و به مأموریت خود عمل کردی)!» ما این گونه، نیکوکاران را جزا میدهیم!
105
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَـٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ
این مسلّماً همان امتحان آشکار است!
106
وَفَدَيۡنَـٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٍ
ما ذبح عظیمی را فدای او کردیم،
107
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡـَٔاخِرِينَ
و نام نیک او را در امّتهای بعد باقی نهادیم!
108
سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
سلام بر ابراهیم!
109
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم!
110
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
او از بندگان باایمان ما است!
111
وَبَشَّرۡنَـٰهُ بِإِسۡحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
ما او را به اسحاق -پیامبری از شایستگان- بشارت دادیم!
112
وَبَـٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَـٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٌ
ما به او و اسحاق برکت دادیم؛ و از دودمان آن دو، افرادی بودند نیکوکار و افرادی آشکارا به خود ستم کردند!
113
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
ما به موسی و هارون نعمت بخشیدیم!
114
وَنَجَّيۡنَـٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم!
115
وَنَصَرۡنَـٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَـٰلِبِينَ
و آنها را یاری کردیم تا بر دشمنان خود پیروز شدند!
116
وَءَاتَيۡنَـٰهُمَا ٱلۡكِتَـٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
ما به آن دو، کتاب روشنگر دادیم،
117
وَهَدَيۡنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
و آن دو را به راه راست هدایت نمودیم!
118
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡـَٔاخِرِينَ
و نام نیکشان را در اقوام بعد باقی گذاردیم!
119
سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
سلام بر موسی و هارون!
120
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ما این گونه نیکوکاران را پاداش میدهیم!
121
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند!
122
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
و الیاس از رسولان (ما) بود!
123
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
به خاطر بیاور هنگامی را که به قومش گفت: «آیا تقوا پیشه نمیکنید؟!
124
أَتَدۡعُونَ بَعۡلًا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَـٰلِقِينَ
آیا بت «بعل» را میخوانید و بهترین آفریدگارها را رها میسازید؟!
125
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
خدایی که پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست!»
126