سوره دخان جزء 25

  1. شروع صفحۀ 498

    إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

    40

    بی تردید روز جدایی [حق از باطل، مؤمن از کافر و پاک از ناپاک] وعده گاه همه آنهاست؛

  2. يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلࣰى شَيۡـࣰٔا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

    41

    همان روزی که هیچ دوستی چیزی از عذاب را از دوستش دفع نمی کند، و چون [آلوده به شرک و کفرند] یاری نمی شوند؛

  3. إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    42

    مگر کسی که خدا او را مورد رحمت قرار داده است؛ زیرا او توانای شکست ناپذیر و مهربان است

  4. إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ

    43

    همانا درخت زقّوم،

  5. طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ

    44

    خوراک گنهکار است،

  6. كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ

    45

    مانند مس گداخته شده در شکم ها می جوشد،

  7. كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ

    46

    چون جوشیدن آب جوشان

  8. خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

    47

    [گفته می شود:] این گنهکار را بگیرید و او را به زور به وسط دوزخ بکشانید.

  9. ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ

    48

    آن گاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید؛

  10. ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ

    49

    [و بگویید:] بچش که تو همان ارجمند و بزرگواری!

  11. إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ

    50

    به یقین این همان چیزی است که همواره درباره آن تردید می کردید.

  12. إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينࣲ

    51

    مسلماً پرهیزکاران در جایگاه امنی خواهند بود.

  13. فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ

    52

    در میان بوستان ها و چشمه سارها؛

  14. يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

    53

    لباس هایی از حریر نازک و دیبای ضخیم می پوشند در حالی که برابر هم می نشینند.

  15. كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ

    54

    [آری سرانجام کار پرهیزکاران] چنین است، و حور العین را به همسری آنان درآوریم،

  16. يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

    55

    در آنجا هر گونه میوه ای را که بخواهند می طلبند و می خورند، در حالی که [از هر جهت] ایمن و آسوده خاطرند؛

  17. لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

    56

    در آنجا مرگ را نمی چشند، مرگ آنان همان مرگی بود که در دنیا چشیدند، و خدا آنان را از عذاب دوزخ مصون می دارد.

  18. فَضۡلࣰا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

    57

    [این] فضل و احسانی است از سوی پروردگار تو، [و] این همان کامیابی بزرگ است.

  19. فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

    58

    پس جز این نیست که ما [فهم] قرآن را با زبان تو [که زبانی فصیح و گویاست] آسان ساختیم تا آنان متذکّر و هوشیار شوند.

  20. فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ

    59

    [ولی اگر متذکّر و هوشیار نشدند] پس به انتظار باش که مسلماً آنان هم منتظرند [که سرانجام کار چه خواهد شد؟ سرانجام نصرت و پیروزی خدا برای تو و عذاب دنیا و آخرت برای آنان است.]

  • 498