سوره ذاریات (جزء 27)
  • شروع صفحۀ 522
  • ۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
    (ابراهیم) گفت: «مأموریت شما چیست ای فرستادگان (خدا)؟»
    31
    27
  • قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٍ مُّجۡرِمِينَ
    گفتند: «ما به سوی قوم مجرمی فرستاده شده‌ایم...
    32
  • لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةً مِّن طِينٍ
    تا بارانی از «سنگ - گِل» بر آنها بفرستیم؛
    33
  • مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ
    سنگهایی که از ناحیه پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاشته شده است!»
    34
  • فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
    ما مؤمنانی را که در آن شهرها (ی قوم لوط) زندگی می‌کردند (قبل از نزول عذاب) خارج کردیم،
    35
  • فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٍ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
    ولی جز یک خانواده باایمان در تمام آنها نیافتیم!
    36
  • وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
    و در آن (شهرهای بلا دیده) نشانه‌ای روشن برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند به جای گذاردیم.
    37
  • وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَـٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَـٰنٍ مُّبِينٍ
    و در (زندگی) موسی نیز (نشانه و درس عبرتی بود) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم؛
    38
  • فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَـٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ
    امّا او با تمام وجودش از وی روی برتافت و گفت: «این مرد یا ساحر است یا دیوانه!»
    39
  • فَأَخَذۡنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَـٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ
    از این رو ما او و لشکریانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که در خور سرزنش بود!
    40
  • وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ
    و (همچنین) در سرگذشت «عاد» (آیتی است) در آن هنگام که تندبادی بی‌باران بر آنها فرستادیم،
    41
  • مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ
    که بر هیچ چیز نمی‌گذشت مگر اینکه آن را همچون استخوانهای پوسیده می‌ساخت.
    42
  • وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٍ
    و نیز در سرگذشت قوم «ثمود» عبرتی است در آن هنگام که به آنان گفته شد: «مدّتی کوتاه بهره‌مند باشید (و سپس منتظر عذاب)
    43
  • فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ
    آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه می‌کردند (بی‌آنکه قدرت دفاع داشته باشند)!
    44
  • فَمَا ٱسۡتَطَـٰعُواْ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ
    چنان بر زمین افتادند که توان برخاستن نداشتند و نتوانستند از کسی یاری طلبند!
    45
  • وَقَوۡمَ نُوحٍ مِّن قَبۡلُ‌ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمًا فَـٰسِقِينَ
    همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند!
    46
  • وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَـٰهَا بِأَيۡيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
    و ما آسمان را با قدرت بنا کردیم، و همواره آن را وسعت می‌بخشیم!
    47
  • وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَـٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَـٰهِدُونَ
    و زمین را گستردیم، و چه خوب گستراننده‌ای هستیم!
    48
  • وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
    و از هر چیز دو جفت آفریدیم، شاید متذکّر شوید!
    49
  • فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ‌ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
    پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم!
    50
  • وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ‌ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
    و با خدا معبود دیگری قرار ندهید، که من برای شما از سوی او بیم‌دهنده‌ای آشکارم!
    51
522