إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِيمࣱ
77که یقیناً این قرآن، قرآنی است ارجمند و باارزش؛
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِيمࣱ
77که یقیناً این قرآن، قرآنی است ارجمند و باارزش؛
فِي كِتَٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ
78[که] در کتابی مصون از هر گونه تحریف و دگرگونی [به نام لوح محفوظ جای دارد.]
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ
79جز پاک شدگان [از هر نوع آلودگی] به [حقایق و اسرار و لطایف] آن دسترسی ندارند.
تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
80نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است.
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
81آیا شما نسبت به این گفتار سهل انگاری می کنید [و آن را قابل اعتنا نمی دانید؟!]
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
82و فقط نصیب خود را این قرار می دهید که آن را انکار کنید؟!
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ
83پس چرا هنگامی که روح به گلوگاه می رسد،
وَأَنتُمۡ حِينَئِذࣲ تَنظُرُونَ
84و شما در آن وقت نظاره گر هستید [و هیچ کاری از شما ساخته نیست!]
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ
85و ما به او از شما نزدیک تریم، ولی نمی بینید.
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ
86[آری] پس چرا اگر شما پاداش داده نمی شوید [و به گمان خود قیامتی در کار نیست و شما را قدرتی بزرگ و فراتر است؟]
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
87آن [روح به گلوگاه رسیده] را [به بدن محتضر] برنمی گردانید، اگر [در ادعای خود] راستگویید؟
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
88پس اگر [جان به گلو رسیده] از مقربان باشد،
فَرَوۡحࣱ وَرَيۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِيمࣲ
89[در] راحت و آسایش و بهشت پرنعمت [خواهد بود.]
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
90و اگر از سعادتمندان باشد،
فَسَلَٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
91[به او گفته می شود:] از سوی سعادتمندان بر تو سلام باد.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
92و اما اگر از انکار کنندگان [حقایق و] گمراه باشد،
فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِيمࣲ
93پذیرایی از او با آب جوشان است،
وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ
94و وارد شدن به دوزخ است.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ
95[آنچه درباره این سه طایفه بیان شد،] بی تردید این است همان حقّ یقینی.
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
96پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
1آنچه در آسمان ها و زمین است، خدا را [به پاک بودن از هر عیب و نقصی] می ستایند، و او توانای شکست ناپذیر و حکیم است.
لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ قَدِيرٌ
2مالکیّت و فرمانروایی آسمان ها و زمین فقط در سیطره اوست، زنده می کند و می میراند، و او بر هر کاری تواناست.
هُوَ ٱلۡأَوَّلُ وَٱلۡأٓخِرُ وَٱلظَّٰهِرُ وَٱلۡبَاطِنُۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
3اوست اول و آخر و ظاهر و باطن، و او به همه چیز داناست.