سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ
(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ مینهیم!
16
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ
(ولی) ما بزودی بر بینی او علامت و داغ ننگ مینهیم!
16
إِنَّا بَلَوۡنَـٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ
ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوههای باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند.
17
وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ
و هیچ از آن استثنا نکنند؛
18
فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ
امّا عذابی فراگیر (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالی که همه در خواب بودند،
19
فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ
و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد!
20
فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ
صبحگاهان یکدیگر را صدا زدند،
21
أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَـٰرِمِينَ
که بسوی کشتزار و باغ خود حرکت کنید اگر قصد چیدن میوهها را دارید!
22
فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَـٰفَتُونَ
آنها حرکت کردند در حالی که آهسته با هم میگفتند:»
23
أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٌ
«مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!»
24
وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٍ قَـٰدِرِينَ
(آری) آنها صبحگاهان تصمیم داشتند که با قدرت از مستمندان جلوگیری کنند.
25
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ
هنگامی که (وارد باغ شدند و) آن را دیدند گفتند: «حقّاً» ما گمراهیم!
26
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
(آری، همه چیز از دست ما رفته) بلکه ما محرومیم!»
27
قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ
یکی از آنها که از همه عاقلتر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمیگویید؟!
28
قَالُواْ سُبۡحَـٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ
گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»
29
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَلَـٰوَمُونَ
سپس رو به یکدیگر کرده به ملامت هم پرداختند،
30
قَالُواْ يَـٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَـٰغِينَ
(و فریادشان بلند شد) گفتند: «وای بر ما که طغیانگر بودیم!
31
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرًا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
امیدواریم پروردگارمان (ما را ببخشد و) بهتر از آن به جای آن به ما بدهد، چرا که ما به او علاقهمندیم!»
32
كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُ وَلَعَذَابُ ٱلۡـَٔاخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
این گونه است عذاب (خداوند در دنیا)، و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر میدانستند!
33
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
مسلّماً برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت بهشت است!
34
أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ
آیا مؤمنان را همچون مجرمان قرار میدهیم؟!
35
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
شما را چه میشود؟! چگونه داوری میکنید؟!
36
أَمۡ لَكُمۡ كِتَـٰبٌ فِيهِ تَدۡرُسُونَ
آیا کتابی دارید که از آن درس میخوانید...
37
إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ
که آنچه را شما انتخاب میکنید از آن شماست؟!
38
أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَـٰنٌ عَلَيۡنَا بَـٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ
یا اینکه عهد و پیمان مؤکّد و مستمرّی تا روز قیامت بر ما دارید که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟!
39
سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
از آنها بپرس کدام یک از آنان چنین چیزی را تضمین میکند؟!
40
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَـٰدِقِينَ
یا اینکه معبودانی دارند که آنها را شریک خدا قرار دادهاند (و برای آنان شفاعت میکنند)؟! اگر راست میگویند معبودان خود را بیاورند!
41
يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ
(به خاطر بیاورید) روزی را که ساق پاها (از وحشت) برهنه میگردد و دعوت به سجود میشوند، امّا نمیتوانند (سجود کنند).
42