سوره نوح (جزء 29)
  • شروع صفحۀ 571
  • يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارًا
    تا بارانهای پربرکت آسمان را پی در پی بر شما فرستد،
    11
  • وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٍ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّـٰتٍ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَـٰرًا
    و شما را با اموال و فرزندان فراوان کمک کند و باغهای سرسبز و نهرهای جاری در اختیارتان قرار دهد!
    12
  • مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا
    چرا شما برای خدا عظمت قائل نیستید؟!
    13
  • وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا
    در حالی که شما را در مراحل مختلف آفرید (تا از نطفه به انسان کامل رسیدید)!
    14
  • أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَـٰوَٰتٍ طِبَاقًا
    آیا نمی‌دانید چگونه خداوند هفت آسمان را یکی بالای دیگری آفریده است،
    15
  • وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجًا
    و ماه را در میان آسمانها مایه روشنایی، و خورشید را چراغ فروزانی قرار داده است؟!
    16
  • وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتًا
    و خداوند شما را همچون گیاهی از زمین رویانید،
    17
  • ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجًا
    سپس شما را به همان زمین بازمی‌گرداند، و بار دیگر شما را خارج می‌سازد!
    18
  • وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطًا
    و خداوند زمین را برای شما فرش گسترده‌ای قرار داد...
    19
  • لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلًا فِجَاجًا
    تا از راههای وسیع و دره‌های آن بگذرید (و به هر جا می‌خواهید بروید)
    20
  • قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا
    نوح (بعد از نومیدی از هدایت آنان) گفت: «پروردگارا! آنها نافرمانی من کردند و از کسانی پیروی نمودند که اموال و فرزندانشان چیزی جز زیانکاری بر آنها نیفزوده است!
    21
  • وَمَكَرُواْ مَكۡرًا كُبَّارًا
    و (این رهبران گمراه) مکر عظیمی به کار بردند...
    22
  • وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرًا
    و گفتند: دست از خدایان و بتهای خود برندارید (به خصوص) بتهای «وَد»، «سواع»، «یغوث»، «یعوق» و «نسر» را رها نکنید!
    23
  • وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرًا‌ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَـٰلًا
    و آنها گروه بسیاری را گمراه کردند! خداوندا، ظالمان را جز ضلالت میفزا!»
    24
  • مِّمَّا خَطِيٓـَٔـٰتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارًا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًا
    (آری، سرانجام) همگی بخاطر گناهانشان غرق شدند و در آتش دوزخ وارد گشتند، و جز خدا یاورانی برای خود نیافتند!
    25
  • وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ دَيَّارًا
    نوح گفت: «پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار!
    26
  • إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
    چرا که اگر آنها را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز نسلی فاجر و کافر به وجود نمی‌آورند!
    27
  • رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنًا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَـٰتِ‌ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا
    پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان باایمان را بیامرز؛ و ظالمان را جز هلاکت میفزا!»
    28
571