إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
31
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:
31
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَـٰبًا
باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،
32
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابًا
و حوریانی بسیار جوان و همسن و سال،
33
وَكَأۡسًا دِهَاقًا
و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!
34
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا وَلَا كِذَّٰبًا
در آنجا نه سخن لغو و بیهودهای میشنوند و نه دروغی!
35
جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا
این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیهای است کافی!
36
رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَـٰنِ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابًا
همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!
37
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا
روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف میایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمیگویند، و (آنگاه که میگویند) درست میگویند!
38
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمیگزیند!
39
إِنَّآ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابًا قَرِيبًا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَـٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمیشدم)!»
40
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرۡقًا
سوگند به فرشتگانی که (جان مجرمان را بشدّت از بدنهایشان) برمیکشند،
1
وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشۡطًا
و فرشتگانی که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا میسازند،
2
وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبۡحًا
و سوگند به فرشتگانی که (در اجرای فرمان الهی) با سرعت حرکت میکنند،
3
فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبۡقًا
و سپس بر یکدیگر سبقت میگیرند،
4
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرًا
و آنها که امور را تدبیر میکنند!
5
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
آن روز که زلزلههای وحشتناک همه چیز را به لرزه درمیآورد،
6
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
و بدنبال آن، حادثه دومین [= صیحه عظیم محشر] رخ میدهد،
7
قُلُوبٌ يَوۡمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
دلهایی در آن روز سخت مضطرب است،
8
أَبۡصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ
و چشمهای آنان از شدّت ترس فروافتاده است!
9
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
(ولی امروز) میگویند: «آیا ما به زندگی مجدّد بازمیگردیم؟!
10
أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً
آیا هنگامی که استخوانهای پوسیدهای شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!»
11
قَالُواْ تِلۡكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
میگویند: «اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی است زیانبار!»
12
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٌ وَٰحِدَةٌ
ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است!
13
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
ناگهان همگی بر عرصه زمین ظاهر میگردند!
14
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
آیا داستان موسی به تو رسیده است؟!
15