إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
31بی تردید برای پرهیزکاران پیروزی و کامیابی است.
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
31بی تردید برای پرهیزکاران پیروزی و کامیابی است.
حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰا
32باغ هایی [سرسبز و خرم] و انواع انگورها
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰا
33و دخترانی نو رسیده و هم سن
وَكَأۡسࣰا دِهَاقࣰا
34و جام هایی لبریز [از باده طهور]
لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰا وَلَا كِذَّٰبࣰا
35در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند و نه دروغ و تکذیبی.
جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰا
36[این] پاداشی کافی و به اندازه از سوی پروردگار توست.
رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰا
37همان پروردگار آسمان ها و زمین و آنچه میان آنهاست، آن مهربانی که هیچ کس را اختیار چون و چرای با او نیست.
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰا
38روزی که روح و فرشتگان در یک صف می ایستند و سخن نمی گویند مگر کسی که [خدای] رحمان به او اجازه دهد و سخن حق و درست گوید.
ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
39آن [روز] روز حق است، پس هرکه بخواهد راه بازگشتی به سوی پروردگارش برگزیند؛
إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰا قَرِيبࣰا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
40ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، روزی که آدم آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید: ای کاش من خاک بودم [و موجودی مکلّف آفریده نمی شدم تا چنین روز سختی را ببینم!]
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰا
1سوگند به فرشتگانی که [روح بدکاران را به شدت از بدن هایشان] بر می کنند،
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰا
2و سوگند به فرشتگانی که [روح نیکوکاران را به نرمی و ملایمت از بدن هایشان] بیرون می آورند؛
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰا
3و سوگند به فرشتگانی که [برای اجرای فرمان های حق] به سرعت نازل می شوند،
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰا
4و سوگند به فرشتگانی که [در ایمان، عبادت، پرستش و اطاعت] بر یکدیگر [به صورتی ویژه] سبقت می گیرند،
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰا
5و سوگند به فرشتگانی که [به اذن خدا امور آفرینش را] تدبیر می کنند؛
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
6[که همه برای رسیدن به پاداش و کیفر برانگیخته می شوند در] روزی که لرزاننده همه چیز را به شدت بلرزاند؛
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
7در حالی که لرزاننده دیگری از پی آن در آید.
قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ
8دل هایی در آن روز مضطرب و هراسان اند
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ
9دیدگانشان [از ترس و هول قیامت] فرو افتاده است.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
10می گویند: آیا ما [پس از مرگ] به همان حالت اول [که در دنیا بودیم] باز گردانده می شویم؟
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰا نَّخِرَةࣰ
11[شگفتا!] آیا زمانی که ما استخوان های پوسیده و ریز ریز شدیم [بازمی گردیم؟!]
قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ
12[و] گویند: [اگر قیامتی در کار باشد] بازگشت به حیات دوباره در آن زمان بازگشتی زیانبار است.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
13جز این نیست آن بازگشت فقط با یک بانگ عظیم است [و بس]
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
14که ناگاه همه بر یک زمین صاف و هموار حاضر شوند.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
15آیا سرگذشت موسی به تو رسیده است؟