إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ
1هنگامی که خورشید را به هم درپیچند
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ
1هنگامی که خورشید را به هم درپیچند
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ
2و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ
3و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند
وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ
4و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود
وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ
5و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ
6و هنگامی که دریاها مشتعل و برافروخته گردند
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ
7و هنگامی که هرکس [با همسان خود] قرین و جفت شوند [خوبان با خوبان و بدان با بدان]
وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ
8و هنگامی که از [دختر] زنده به گور بپرسند
بِأَيِّ ذَنۢبࣲ قُتِلَتۡ
9به کدام گناه کشته شده؟
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ
10و هنگامی که نامه های اعمال را بگشایند….
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ
11و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند
وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ
12و هنگامی که دوزخ افروخته شود….
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ
13و هنگامی که بهشت را نزدیک آرند
عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّآ أَحۡضَرَتۡ
14[در چنین موقعیت و زمانی است که] هر کس هر عملی را [از خیر و شر] حاضر کرده است، بداند.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ
15پس سوگند به ستارگانی که باز می گردند،
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ
16ستارگانی که به سرعت می روند و پنهان می شوند
وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ
17و سوگند به شب هنگامی که [روی می آورد، و زمانی که] می رود
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ
18و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید]
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ
19که قرآن کلام فرستاده ای ارجمند و بزرگوار است.
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينࣲ
20نیرومندی که نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت است؛ ….
مُّطَاعࣲ ثَمَّ أَمِينࣲ
21آنجا مورد اطاعت [فرشتگان] و امین است….
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونࣲ
22و رفیق و یار شما دیوانه نیست.
وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ
23بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است،
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينࣲ
24و او نسبت به [ابلاغ و تعلیم] آنچه به او وحی می شود، بخیل نیست
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنࣲ رَّجِيمࣲ
25و قرآن، کلام شیطان رانده شده نیست؛
فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ
26پس [با انکار قرآن و روی گرداندن از آن] کجا می روید؟
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ
27قرآن فقط وسیله یادآوری و پند برای جهانیان است؛
لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ
28برای هرکس از شما که بخواهد [در همه شؤون زندگی مادی و معنوی] راه مستقیم بپیماید
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
29و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد.