كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينࣲ
7این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينࣲ
7این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينࣱ
8و تو چه می دانی که سجّین چیست؟
كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ
9قضا و سرنوشتی حتمی [برای خائنان] است.
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
10وای در آن روز بر تکذیب کنندگان.
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
11آنان که همواره روز جزا را تکذیب می کنند.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ
12و آن را جز هر متجاوز گناه پیشه تکذیب نکند،
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
13[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است.
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
14این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند.]
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّمَحۡجُوبُونَ
15این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ
16سپس آنان بی تردید وارد دوزخ می شوند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
17[به آنان] گویند: این است آن دوزخی که همواره تکذیبش می کردید.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
18این چنین نیست [که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند] بلکه پرونده نیکان در علیّین است
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ
19تو چه می دانی علیّین چیست؟
كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ
20قضا و سرنوشتی حتمی [برای نیکان] است.
يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
21مقربان آن را مشاهده می کنند.
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
22بی تردید نیکان در نعمتی فراوانند
عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
23بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده و مناظر زیبای بهشت را با چشم سر و جمال محبوب را با چشم دل] می نگرند.
تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ
24در چهره هایشان شادابی و طراوت نعمت را می یابی.
يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقࣲ مَّخۡتُومٍ
25آنان را از باده ناب و طهوری که سربسته و مُهر و موم شده است، می نوشانند.
خِتَٰمُهُۥ مِسۡكࣱۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ
26مُهر و مومش مشک است، و رقابت کنندگان و مسابقه گران باید به سوی این نعمت ها بر یکدیگر پیشی گیرند،
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ
27و [این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از «تسنیم» است
عَيۡنࣰا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ
28[آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ
29بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند
وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ
30و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند،
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ
31و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند،
وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ
32و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛
وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ
33و حال آنکه کافران را بر مؤمنان نگهبان و مراقب نفرستاده بودند [که مراقب هدایت و گمراهی آنان باشند.]
فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ
34پس امروز همواره مؤمنان به کافران می خندند.