كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) میپندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!
7
كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) میپندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!
7
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٌ
تو چه میدانی «سجّین» چیست؟
8
كِتَـٰبٌ مَّرۡقُومٌ
نامهای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!
9
وَيۡلٌ يَوۡمَئِذٍ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
وای در آن روز بر تکذیبکنندگان!
10
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
همانها که روز جزا را انکار میکنند.
11
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ
تنها کسی آن را انکار میکند که متجاوز و گنهکار است!
12
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده میشود میگوید: «این افسانههای پیشینیان است!»
13
كَلَّا بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
چنین نیست که آنها میپندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!
14
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٍ لَّمَحۡجُوبُونَ
چنین نیست که میپندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!
15
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ
سپس آنها به یقین وارد دوزخ میشوند!
16
ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
بعد به آنها گفته میشود: «این همان چیزی است که آن را انکار میکردید!»
17
كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
چنان نیست که آنها (درباره معاد) میپندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!
18
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ
و تو چه میدانی «علیّین» چیست!
19
كِتَـٰبٌ مَّرۡقُومٌ
نامهای است رقمخورده و سرنوشتی است قطعی،
20
يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
که مقربان شاهد آنند!
21
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
مسلّماً نیکان در انواع نعمتاند:
22
عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) مینگرند!
23
تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ
در چهرههایشان طراوت و نشاط نعمت را میبینی و میشناسی!
24
يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخۡتُومٍ
آنها از شراب (طهور) زلال دستنخورده و سربستهای سیراب میشوند!
25
خِتَـٰمُهُۥ مِسۡكٌۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَـٰفِسُونَ
مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!
26
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ
این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،
27
عَيۡنًا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ
همان چشمهای که مقرّبان از آن مینوشند.
28
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان میخندیدند،
29
وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ
و هنگامی که از کنارشان میگذشتند آنان را با اشاره تمسخر میکردند،
30
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ
و چون به سوی خانواده خود بازمیگشتند مسرور و خندان بودند،
31
وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ
و هنگامی که آنها را میدیدند میگفتند: «اینها گمراهانند!»
32
وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَـٰفِظِينَ
در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان] نبودند!
33
فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ
ولی امروز مؤمنان به کفار میخندند،
34