وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ
1سوگند به آسمان و به چیزی که در شب پدیدار می شود؛
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ
1سوگند به آسمان و به چیزی که در شب پدیدار می شود؛
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ
2و تو چه می دانی چیزی که در شب پدیدار می شود، چیست؟
ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ
3همان ستاره درخشانی است که پرده ظلمت را می شکافد.
إِن كُلُّ نَفۡسࣲ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظࣱ
4هیچ کس نیست مگر اینکه بر او نگهبانی است.
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ
5پس انسان باید با تأمل بنگرد که از چه چیز آفریده شده است؟
خُلِقَ مِن مَّآءࣲ دَافِقࣲ
6از آبی جهنده آفریده شده است؛
يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ
7[آبی که] از صلب مرد و از میان استخوان های سینه زن بیرون می آید.
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرࣱ
8بی تردید خدا بر بازگرداندن انسان [پس از مرگش] تواناست،
يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ
9روزی که رازها فاش می شود.
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةࣲ وَلَا نَاصِرࣲ
10پس انسان را [در آن روز در برابر عذاب] نه نیرویی است و نه یاوری.
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ
11سوگند به آسمان که دارای باران فراوان و پرریزش است.
وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ
12و سوگند به زمین که [برای جوشیدن چشمه ها و کشت و زرع و روییدن نباتات] دارای شکاف است.
إِنَّهُۥ لَقَوۡلࣱ فَصۡلࣱ
13بی تردید که این قرآن، سخنی جداکننده [میان حق و باطل] است
وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ
14و آن هرگز شوخی نیست.
إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدࣰا
15آنان همواره [برای خاموش کردن نور حق] حیله می کنند
وَأَكِيدُ كَيۡدࣰا
16و من [هم در برابر آنان] چاره و تدبیری [مناسب] می کنم.
فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا
17پس کافران را مهلت ده و مدت اندکی آنان را در این حالی که هستند، واگذار.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى
1نام پروردگار برتر و بلند مرتبه ات را [از هرچه رنگ شرک خفی و جلی دارد] منزّه و پاک بدار.
ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ
2آنکه آفرید، پس درست و نیکو گردانید.
وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ
3و آنکه اندازه قرار داد و هدایت کرد،
وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ
4و آنکه چراگاه را رویانید،
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ
5و آن را خاشاکی سیاه گردانید،
سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
6به زودی قرآن را بر تو می خوانیم، پس هرگز فراموش نخواهی کرد،
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ
7جز آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و آنچه را پنهان است، می داند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ
8و تو را برای آسان ترین راه [که شریعت سمحه و سهله است] آماده می کنیم.
فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ
9پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ
10کسی که از خدا می ترسد، به زودی متذکّر می شود.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى
11و کسی که از همه بدبخت تر است از آن کناره می گیرد.
ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
12همان کسی که در آتش بزرگ تر در می آید.
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ
13آن گاه در آنجا نه می میرد و نه به خوشی زندگی می کند.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
14بی تردید کسی که خود را [از زشتی های باطن و ظاهر] پاک کرد، رستگار شد.
وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
15و نام پروردگارش را یاد کرد، پس نماز خواند.