بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
16[ولی شما منکران لجوج به سوی راه رستگاری نمی روید] بلکه زندگی دنیا را [بر آن] ترجیح می دهید.
بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
16[ولی شما منکران لجوج به سوی راه رستگاری نمی روید] بلکه زندگی دنیا را [بر آن] ترجیح می دهید.
وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ وَأَبۡقَىٰٓ
17در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ
18همانا این [حقایق] در کتاب های آسمانی پیشین هست.
صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ
19[در] کتاب های ابراهیم وموسی.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ
1آیا خبر حادثه هولناکی که [همه انسان ها را از هر سو] فرا می گیرد، به تو رسیده است؟
وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ
2در آن روز چهره هایی زبون و شرمسارند؛
عَامِلَةࣱ نَّاصِبَةࣱ
3[آنان که همواره در دنیا] کوشیده اند و خسته شده اند [و سرانجام سودی نیافته اند]
تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةࣰ
4در آتشی سوزان درآیند.
تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةࣲ
5آنان را از چشمه ای بسیار داغ می نوشانند؛
لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعࣲ
6برای آنان طعامی جز خار خشک و زهرآگین وجود ندارد
لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعࣲ
7که نه فربه می کند و نه از گرسنگی بی نیاز می نماید.
وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاعِمَةࣱ
8در آن روز چهره هایی شاداب و باطراوت اند
لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةࣱ
9از تلاش و کوشش خود خشنودند
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ
10در بهشتی برین اند
لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةࣰ
11در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند
فِيهَا عَيۡنࣱ جَارِيَةࣱ
12در آن چشمه ای روان است
فِيهَا سُرُرࣱ مَّرۡفُوعَةࣱ
13[و] در آنجا تخت هایی بلند و با ارزش قرار دارد
وَأَكۡوَابࣱ مَّوۡضُوعَةࣱ
14و [در کنار چشمه هایش] قدح ها نهاده شده است
وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةࣱ
15و [دیگر از نعمت هایش] بالش هایی پهلوی هم چیده [برای تکیه زدن بهشتی ها] ست
وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ
16و فرش هایی زربافت و گسترده [که روی آن می نشینند.]
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ
17آیا با تأمل به شتر نمی نگرند که چگونه آفریده شده؟
وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ
18و به آسمان که چگونه بر افراشته شده؟
وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ
19و به کوه ها که چگونه در جای خود نصب شده؟
وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ
20و به زمین که چگونه گسترده شده؟
فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرࣱ
21پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده ای؛
لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ
22تو بر آنان مسلط نیستی [که به قبول ایمان مجبورشان کنی،]
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ
23ولی کسی که [به دنبال تذکر پی در پی] روی گردانید و کفر ورزید.
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ
24پس خدا او را به عذاب بزرگ تر عذاب خواهد کرد.
إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ
25قطعاً بازگشت آنان به سوی ماست.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم
26آن گاه بی تردید حسابشان بر عهده ماست.