وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ
1سوگند به انجیر و زیتون
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ
1سوگند به انجیر و زیتون
وَطُورِ سِينِينَ
2و سوگند به طور سینا
وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ
3و سوگند به این [مکه] شهر امن
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمࣲ
4که ما انسان را در نیکوترین نظم و اعتدال و ارزش آفریدیم.
ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ
5آن گاه او را [به سبب گناهکاری] به [مرحله] پست ترینِ پَستان بازگرداندیم.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونࣲ
6مگر آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، پس آنان را پاداشی بی منت و همیشگی است.
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ
7[ای انسان!] پس چه چیزی تو را بعد [از این همه دلایل] به تکذیب دین و [روز قیامت]، وامی دارد؟
أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ
8آیا خدا بهترین داوران نیست؟
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ
1بخوان به نام پروردگارت که [همه آفریده ها را] آفریده؛
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ
2[همان که] انسان را از علق به وجود آورد.
ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ
3بخوان در حالی که پروردگارت کریم ترین [کریمان] است.
ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ
4همان که به وسیله قلم آموخت،
عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ
5[و] به انسان آنچه را نمی دانست تعلیم داد.
كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ
6این چنین نیست [که انسان سپاس گزار باشد] مسلماً انسان سرکشی می کند.
أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ
7برای اینکه خود را بی نیاز می پندارد.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ
8بی تردید بازگشت به سوی پروردگار توست.
أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ
9مرا خبر ده، آیا آن کسی که باز می دارد،
عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ
10بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟
أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ
11مرا خبر ده، اگر این بنده نمازگزار بر راه راست باشد
أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ
12یا [دیگران را] به پرهیزکاری وادارد؟ [آیا آن بازدارنده سزاوار کیفر سخت نیست؟]
أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ
13مرا خبر ده، اگر این بازدارنده [دین را] تکذیب کند و [از فرمان حق] روی برگرداند [مستحق مجازات سخت نیست؟!]
أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ
14مگر ندانسته که قطعاً خدا [همه کارهایش را] می بیند؟
كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ
15این چنین نیست که می پندارد [که ما کارهایش را زیرنظر نداریم،] اگر [از کارهایش] باز نایستد، به شدت موی جلوی سرش را می گیریم [و به سوی دوزخ می کشانیم.]
نَاصِيَةࣲ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةࣲ
16[آری] موی جلوی سر دروغگوی خطاپیشه را
فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ
17پس [اگر بخواهد] اهل مجلس و انجمنش را [برای یاری دادنش] فرا خواند،
سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ
18ما هم به زودی مأموران آتش دوزخ را فرا می خوانیم.
كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩
19این چنین نیست [که بتواند برای نجات خود کاری کند]، هرگز از او اطاعت مکن، و سجده کن و به خدا تقرب جوی.