سوره زلزله جزء 30

  1. شروع صفحۀ 599

    جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنࣲ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدࣰاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ

    8

    پاداششان نزد پروردگارشان بهشت های پاینده ای است که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است، در آنها جاودانه اند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند؛ این [پاداش] برای کسی است که از پروردگارش بترسد.

  2. ۹۹
    ۳۰
  3. بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

  4. إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا

    1

    هنگامی که زمین را با [شدیدترین] لرزشش بلرزانند،

  5. وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا

    2

    و زمین بارهای گرانش را بیرون اندازد،

  6. وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا

    3

    و انسان بگوید: زمین را چه شده است؟

  7. يَوۡمَئِذࣲ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا

    4

    آن روز است که زمین اخبار خود را می گوید؛

  8. بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا

    5

    زیرا که پروردگارت به او وحی کرده است.

  9. يَوۡمَئِذࣲ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتࣰا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ

    6

    آن روز مردم [پس از پایان حساب] به صورت گروه های پراکنده [به سوی منزل های ابدی خود بهشت یا دوزخ] باز می گردند، تا اعمالشان را [به صورت تجسم یافته] به آنان نشان دهند.

  10. فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرࣰا يَرَهُۥ

    7

    پس هرکس هموزن ذره ای نیکی کند، آن نیکی را ببیند.

  11. وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةࣲ شَرࣰّا يَرَهُۥ

    8

    و هرکس هموزن ذره ای بدی کند، آن بدی را ببیند.

  12. ۱۰۰
    ۳۰
  13. بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

    به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

  14. وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحࣰا

    1

    سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند

  15. فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحࣰا

    2

    و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند

  16. فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحࣰا

    3

    و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند

  17. فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعࣰا

    4

    و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند

  18. فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

    5

    و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛

  19. إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودࣱ

    6

    [که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است،

  20. وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدࣱ

    7

    و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است،

  21. وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ

    8

    و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.]

  22. ۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ

    9

    آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود.

  • 599