سوره یونس - آیه 16 جزء 11 - صفحه 210

    قُل لَّوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوۡتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ وَلَآ أَدۡرَىٰكُم بِهِۦۖ فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمۡ عُمُرࣰا مِّن قَبۡلِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

    16
تفسیر روایی
بگو: اگر خدا می خواست آن را بر شما نمی خواندم، و او هم شما را به آن آگاه نمی کرد؛ همانا مدت ها پیش از نزول قرآن در میان شما بودم، [و ادعای پیامبری نداشتم، اکنون صدق پیامبری خود را با این قرآن اثبات می کنم] آیا نمی اندیشید؟
1 (یونس/16)

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ فَقَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَیْ قَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ أَرْبَعِینَ سَنَهًًْ قَبْلَ أَنْ یُوحَی إِلَیَّ لَمْ آتِکُمْ بِشَیْءٍ مِنْهُ حَتَّی أُوحِیَ إِلَیَّ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَقَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ یعنی من (پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)) چهل سال میان شما زندگی کرده‌ام قبل از اینکه به من وحی شود و چنین چیزی نیاوردم تا به من وحی شد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۳۶ بحار الأنوار، ج۹، ص۲۱۳؛ فیه: «قوله فقد لبثتُ ... من قبلهِ» محذوفٌ/ القمی، ج۱، ص۳۰۹