سوره یونس - آیه 16 جزء 11 - صفحه 210

    قُل لَّوۡ شَآءَ ٱللَّهُ مَا تَلَوۡتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ وَلَآ أَدۡرَىٰكُم بِهِۦۖ فَقَدۡ لَبِثۡتُ فِيكُمۡ عُمُرࣰا مِّن قَبۡلِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

    16

تفسیر روایی
بگو: «اگر خدا می‌خواست، من این آیات را بر شما نمی‌خواندم؛ و خداوند از آن آگاهتان نمی‌کرد؛ چه اینکه مدّتها پیش از این، در میان شما زندگی نمودم؛ (و هرگز آیه‌ای نیاوردم؛) آیا نمی‌فهمید؟!»
1 (یونس/16)

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ فَقَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَیْ قَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ أَرْبَعِینَ سَنَهًًْ قَبْلَ أَنْ یُوحَی إِلَیَّ لَمْ آتِکُمْ بِشَیْءٍ مِنْهُ حَتَّی أُوحِیَ إِلَیَّ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَقَدْ لَبِثْتُ فِیکُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ یعنی من (پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)) چهل سال میان شما زندگی کرده‌ام قبل از اینکه به من وحی شود و چنین چیزی نیاوردم تا به من وحی شد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۳۶ بحار الأنوار، ج۹، ص۲۱۳؛ فیه: «قوله فقد لبثتُ ... من قبلهِ» محذوفٌ/ القمی، ج۱، ص۳۰۹