وَٱلَّذِينَ كَسَبُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ جَزَآءُ سَيِّئَةِۭ بِمِثۡلِهَا وَتَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۖ مَّا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنۡ عَاصِمࣲۖ كَأَنَّمَآ أُغۡشِيَتۡ وُجُوهُهُمۡ قِطَعࣰا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مُظۡلِمًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
27الباقر (علیه السلام)- هَؤُلَاءِ أَهْلُ الْبِدَعِ وَ الشُّبُهَاتِ وَ الشَّهَوَاتِ یُسَوِّدُ اللَّهُ وُجُوهَهُمْ ثُمَّ یَلْقَوْنَهُ.
امام باقر (علیه السلام)- این‌ها بدعت‌آورندگان، شبهه‌افکنان و شهوت‌رانان هستند که خداوند متعال [در قیامت] رویشان را سیاه می‌کند و این‌چنین با خدا دیدار می‌کنند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۵۶ بحار الأنوار، ج۲، ص۲۹۸/ البرهان و نور الثقلین؛ فیهما: «کَأَنّما ... فیها خالدون» محذوفٌ
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- إِنِّی لَأَعْجَبُ کَیْفَ لَا أَشِیبُ إِذَا قَرَأْتُ الْقُرْآنَ وَ الَّذینَ کَسَبُوا السَّیِّئاتِ جَزاءُ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- من در عجبم که چرا هنگام تلاوت قرآن، از شدّت [هولناکی و سختیِ] آیه‌ی وَ الَّذینَ کَسَبُوا السَّیِّئاتِ جَزاءُ، موهایم سفید نمی‌شود!
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۵۶ الکافی، ج۲، ص۶۳۲/ بحار الأنوار، ج۴۶، ص۳۰۲/ نور الثقلین
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌بَصِیر عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ کَأَنَّما أُغْشِیَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّیْلِ مُظْلِماً قَالَ أَ مَا تَرَی الْبَیْتَ إِذَا کَانَ اللَّیْلُ کَانَ أَشَدَّ سَوَاداً مِنْ خَارِجٍ فَلِذَلِکَ هُمْ یَزْدَادُونَ سَوَاداً.
امام صادق (علیه السلام)- از ابوبصیر نقل است: امام صادق (علیه السلام) در این سخن خدای عزّوجلّ کَأَنَّما أُغْشِیَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّیْلِ مُظْلِماً، فرمود: «آیا نمی‌بینی که وقتی شب می‌شود، درون خانه تاریکتر از بیرون آن است؟ و بدین‌ترتیب نیز بر سیاهی آن‌ها افزوده می‌شوند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۵۶ الکافی، ج۸، ص۲۵۲/ بحار الأنوار، ج۵۶، ص۱۸/ نور الثقلین
الباقر (علیه السلام)- کَأَنَّما أُغْشِیَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّیْلِ مُظْلِماً یُسَوِّدُ اللَّهُ وُجُوهَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ یُلْبِسُهُمُ الذُّلَّ وَ الصَّغَارَ یَقُولُ اللَّهُ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِیها خالِدُون.
امام باقر (علیه السلام)- کَأَنَّمَا أُغْشِیَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًا مِّنَ اللَّیْلِ مُظْلِمًا [یعنی] پروردگار در روز قیامت روی آنان را سیاه می‌کند و لباس ذلّت و خواری بر تنشان می‌پوشاند. خداوند می‌فرماید: «أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۵۶ القمی، ج۱، ص۳۱۱/ نور الثقلین/ البرهان