الرّضا (علیه السلام)- یَاسِرٍ الْخَادِمِ قَالَ قُلْتُ لِلرِّضَا (علیه السلام) مَا تَقُولُ فِی التَّفْوِیضِ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَوَّضَ إِلَی نَبِیِّهِ (صلی الله علیه و آله) أَمْرَ دِینِهِ فَقَالَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا فَأَمَّا الْخَلْقُ وَ الرِّزْقُ فَلَا ثُمَّ قَالَ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ یَقُول اللهُ خالِقُ کُلِ شَیْءٍ وَ هُوَ یَقُولُ اللهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ ثُمَّ رَزَقَکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ ثُمَّ یُحْیِیکُمْ هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ مَنْ یَفْعَلُ مِنْ ذلِکُمْ مِنْ شَیْءٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یُشْرِکُونَ.

امام رضا (علیه السلام)- یاسر، خادم امام رضا (علیه السلام) گوید: به امام (علیه السلام) عرض کردم: «در مورد تفویض [و واگذاری امور خدا به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و ائمه (] چه می‌فرمایید»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «خداوند تبارک‌وتعالی امر دین خود را به پیامبرش واگذار نمود و فرمود: هرچه پیامبر به شما داد بستانید، و از هرچه شما را منع کرد اجتناب کنید. (حشر/۷)، امّا [مسائل تکوینی مثل] خلق‌کردن و رزق و روزی‌دادن چنین نیست [و از طرف خداوند به کسی واگذار نشد]. خداوند عزّوجلّ آفریننده‌ی هرچیزی است و او می‌فرماید: خداوند همان کسی است که شما را آفرید، سپس روزی داد، بعد می‌میراند، سپس زنده می‌کند آیا هیچ‌یک از همتایانی که برای خدا قرار داده‌اید چیزی از این کارها را می‌توانند انجام دهند؟! او منزّه و برتر است از آنچه همتای او قرار می‌دهند». (روم/۴۰)

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۶۰ عیون اخبار الرضا (ج۲، ص۲۰۳