إِلَيۡهِ مَرۡجِعُكُمۡ جَمِيعࣰاۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقًّاۚ إِنَّهُۥ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ بِٱلۡقِسۡطِۚ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمۡ شَرَابࣱ مِّنۡ حَمِيمࣲ وَعَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡفُرُونَ
4
الرّضا (علیه السلام)- عن حسن‌بن‌محمدنوفلی حَضَرَ مَجْلِسَ الْمَأْمُونِ وَ جَرَی بَیْنَهُ وَ بَیْنَ سُلَیْمَانَ‌الْمَرْوَزِیِّ کَلَامٌ فِی الْبَدَاءِ بِمَعْنَی الظُّهُورِ لِتَغَیُّرِ الْمَصْلَحَهًِْ وَ اسْتَشْهَدَ (علیه السلام) بِآیٍ کَثِیرَهًٍْ مِنَ الْقُرْآنِ عَلَی صِحَّهًِْ ذَلِکَ مِثْلِ قَوْلِ اللَّهِ یَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ وَ یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ ما یَشاءُ وَ یَمْحُوا اللهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ وَ ما یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لا یُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللهِ وَ أَمْثَالِ ذَلِک.
امام رضا (علیه السلام)- از حسن‌بن‌محمّد نوفلی نقل شده است: امام رضا (علیه السلام) در مجلس مأمون حاضر شد و چون سلیمان‌مروزی در آن مجلس حاضر بود، میان او و امام (علیه السلام) در مورد «بِداء» به‌معنی ظهور به تغییر مصلحت گفتگویی انجام شد و آن حضرت (علیه السلام) به‌عنوان شاهد از قرآن آیات فراوانی در تأیید آن آورد مثل کلام خدای تعالی و او هرچه بخواهد در آفرینش می‌افزاید. (فاطر/۱) و خداوند هرچه را بخواهد محو، و هرچه را بخواهد اثبات می‌کند. (رعد/۳۹) و هیچ‌کس عمر طولانی نمی‌کند، یا از عمرش کاسته نمی‌شود. (فاطر/۱۱) و گروهی دیگر، به فرمان خدا واگذار شده‌اند. (توبه/۱۰۶) و امثال این آیات.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۲۲ الاحتجاج، ج۲، ص۴۰۱