الباقر (علیه السلام)- عَنْ جَابِرٍ (رحمة الله علیه) عَنْ‌أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ تَفْسِیرِ هَذِهِ الْآیَهًِْ لِکُلِّ أُمَّهًٍْ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ قَالَ تَفْسِیرُهَا بِالْبَاطِنِ أَنَّ لِکُلِّ قَرْنٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ رَسُولًا مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (یَخْرُجُ إِلَی الْقَرْنِ الَّذِی هُوَ إِلَیْهِمْ رَسُولٌ وَ هُمُ الْأَوْلِیَاءُ وَ هُمُ الرُّسُلُ وَ أَمَّا قَوْلُهُ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ قَالَ مَعْنَاهُ أَنَّ الرُّسُلَ یَقْضُونَ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لَا یَظْلِمُونَ کَمَا قَالَ اللَّهُ.

امام باقر (علیه السلام)- جابر (رحمة الله علیه) می‌گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی تفسیر آیه‌ی وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُم بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لاَ یُظْلَمُونَ سؤال کردم. فرمود: «تفسیر باطنی آیه این است که هر صد سال در میان امّت اسلام، فرستاده‌ای از آل محمّد (صلی الله علیه و آله) ظهور می‌کند که به مردمان همان قرن، اختصاص دارد. این فرستادگان، همان اولیاء (و همان رسولان (هستند». و در توضیح آیه‌ی فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُم بِالْقِسْطِ فرمود: «معنایش این است که رسولان به عدل و قسط، حکم و قضاوت می‌کنند. وَ هُمْ لاَ یُظْلَمُونَ همان‌طوری که خداوند متعال فرموده است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۷۸ بحار الأنوار، ج۲۴، ص۳۰۶/ العیاشی، ج۲، ص۱۲۳/ نور الثقلین/ البرهان