الباقر (علیه السلام)- قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُهُ بَیاتاً یَعْنِی لَیْلًا أَوْ نَهاراً ما ذا یَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ فَهَذَا عَذَابٌ یَنْزِلُ فِی آخِرِ الزَّمَانِ عَلَی فَسَقَهًِْ أَهْلِ الْقِبْلَهًِْ وَ هُمْ یَجْحَدُونَ نُزُولَ الْعَذَابِ عَلَیْهِم.

امام باقر (علیه السلام)- قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَتَاکُمْ عَذَابُهُ بَیَاتًا یعنی شبانه أَوْ نَهاراً مَّاذَا یَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمجْرِمُونَ این عذابی است که در آخرالزّمان بر بدکاران «اهل قبله» (مسلمانان ظاهری) نازل می‌شود که آن‌ها نزول چنین عذابی را بر خودشان باور ندارند».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۸۰ بحار الأنوار، ج۹، ص۲۱۳/ بحار الأنوار، ج۵۲، ص۱۸۵/ القمی، ج۱، ص۳۱۲/ نور الثقلین/ البرهان