الصّادق (علیه السلام)- عُنْ عَبّدُالله بنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمی: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ جَعْفَرَبْنَ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ مَنْ یَهْدِ اللهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ یُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِیًّا مُرْشِداً فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی یُضِلُّ الظَّالِمِینَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عَنْ دَارِ کَرَامَتِهِ وَ یَهْدِی أَهْلَ الْإِیمَانِ وَ الْعَمَلِ الصَّالِحِ إِلَی جَنَّتِهِ کَمَا قَالَ عَزَّوَجَلَّ وَ یُضِلُّ اللهُ الظَّالِمِینَ وَ یَفْعَلُ اللهُ ما یَشاءُ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمانِهِمْ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ.

امام صادق (علیه السلام)- از عبدالله‌بن‌فضل هاشمی نقل شده است: درباره‌ی معنای این آیه امام صادق (علیه السلام) سؤال کردم: آن کس را که خدا هدایت کند، هدایت‌یافته‌ی [واقعی] اوست. و هرکس را گمراه نماید، هرگز ولیّ و راهنمایی برای او نخواهی یافت. (کهف/۱۷) فرمود: «خداوند تبارک‌وتعالی در روز قیامت، ستمگران را از منزلگاه ارج و کرامت خود محروم می‌سازد و اهل ایمان و درستکاران را به بهشت هدایت می‌فرماید»؛ همان‌طور که خداوند متعال فرموده است: [خداوند] ستمگران را گمراه می‌سازد، [و لطف خود را از آن‌ها برمی‌گیرد] خداوند هر کار را بخواهد [و مصلحت بداند] انجام می‌دهد. (ابراهیم/۲۷) و همچنین فرموده است: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمَانِهِمْ تَجْرِی مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۲۶ بحار الأنوار، ج۵، ص۱۹۹/ التوحید، ص۲۴۱/ معانی الأخبار، ص۲۰/ نور الثقلین/ البرهان