الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْمُفَضَّلِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَقُولُ لَا تَجْمَعْ بَیْنَ سُورَتَیْنِ فِی رَکْعَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ إِلَّا الضُّحَی وَ أَ لَمْ نَشْرَحْ وَ سُورَهًَْ الْفِیلِ وَ لِإِیلَافِ قُرَیْشٍ.

امام صادق (علیه السلام)- نمی‌توان دو سوره را در یک رکعت خواند مگر ضحی و انشراح و سوره‌ی فیل و قریش.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۳۹۴ بحارالانوار، ج۸۲، ص۴۵/ نورالثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ قَرَأَ هَذِهِ السُّورَهًَْ أَعْطَاهُ اللَّهُ مِنَ الْأَجْرِ کَمَنْ طَافَ حَوْلَ الْکَعْبَهًِْ وَ اعْتَکَفَ فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ إِذَا قُرِئَتْ عَلَی طَعَامٍ یُخَافُ مِنْهُ کَانَ فِیهِ الشِّفَاءُ وَ لَمْ یُؤْذِ آکِلَهُ أَبَداً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکه این سوره را بخواند، خداوند همچون کسی که کعبه را طواف میکند و در مسجد الحرام معتکف میشود، به او پاداش میدهد و چون این سوره بر غذایی خوانده شود که ترس از خوردن آن میرود، شفابخش آن غذا شود، به‌گونهای که خورندهاش را به هیچ روی نیازارد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۳۹۴ البرهان/ نورالثقلین

الصّادق (علیه السلام)- إِذَا قُرِئَتْ عَلَی طَعَامٍ (یُخَافُ مِنْهُ صَحَّ) کَانَ شِفَاءً مِنْ کُلِّ دَاءٍ وَ إِذَا قَرَأْتَهَا عَلَی مَاءٍ ثُمَّ رُشَّ الْمَاءُ عَلَی مَنْ أُشْغِلَ قَلْبُهُ بِالْمَرَضِ وَ لَا یَدْرِی مَا سَبَبُهُ، یَصْرِفُهُ اللَّهُ عَنْهُ.

امام صادق (علیه السلام)- هرگاه این سوره بر غذایی خوانده شود که ترس از خوردن آن میرود، در برابر هر دردی شفابخش میشود و هرگاه آن را بر آبی بخوانند و سپس آن آب را بر کسی بپاشند که قلبش به ناخوشی افتاده و سبّبش را نمیداند، خداوند آن ناخوشی را از او برطرف میکند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۸، ص۳۹۴ البرهان