الصّادقین (علیها السلام)- إِنَّ الْمَلَائِکَهًَْ لَمَّا جَاءَتْ فِی هَلَاکِ قوم لوط (علیه السلام) قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْیَةِ ... فَجَادَلَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) عَنْهُمْ وَ قالَ إِنَّ فِیها لُوطاً قَالَ جبرئیل (علیه السلام) نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِیها فَزَادَهُ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) فَقَالَ جبرئیل (علیه السلام) یا إِبْراهِیمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّکَ وَ إِنَّهُمْ آتِیهِمْ عَذابٌ غَیْرُ مَرْدُودٍ.

امام باقر و امام صادق (علیها السلام)- هنگامی‌که فرشتگان برای هلاک قوم لوط (علیه السلام) آمدند گفتند: ما اهل این قریه را هلاک خواهیم نمود. (عنکبوت/۳۱) امّا ابراهیم (علیه السلام) [به قصد رفع عذاب از قوم لوط (علیه السلام)] به مجادله و بحث پرداخت و گفت: در میان آنان لوط زندگی می‌کند. (عنکبوت/۳۲) جبرئیل گفت: ما می‌دانیم که چه کسانی در آن شهر زندگی می‌کنند. (عنکبوت/۳۲) ابراهیم (علیه السلام) بیشتر اصرار کرد امّا ای ابراهیم! از این [درخواست] صرف‌نظر کن، که فرمان پروردگارت فرا رسیده؛ و به یقین عذاب بدون بازگشت [الهی] به‌سراغ آن‌ها می‌آید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۷۴۰ بحار الأنوار، ج۱۲، ص۱۲/ العیاشی، ج۲، ص۱۵۴، «قطعهًْ منه» محذوف/ البرهان