سوره هود - آیه 91 جزء 12 - صفحه 232

    قَالُواْ يَٰشُعَيۡبُ مَا نَفۡقَهُ كَثِيرࣰا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفࣰاۖ وَلَوۡلَا رَهۡطُكَ لَرَجَمۡنَٰكَۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡنَا بِعَزِيزࣲ

    91
تفسیر روایی
گفتند: ای شعیب! بسیاری از مطالبی که می گویی نمی فهمیم، و به راستی تو را در [مقایسه با] خود، ناتوان و ضعیف می بینیم، و اگر عشیره ات نبودند، بی تردید سنگسارت می کردیم، وتو بر ما پیروز نیستی.
1 (هود/91)

الصّادق (علیه السلام)- إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً قَالَ کَانَ شُعَیْبٌ (علیه السلام) أَعْمَی بِعَیْنِه.

امام صادق (علیه السلام)- إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً؛ [ضعف شعیب (علیه السلام) آن بود که] چشمش نابینا بود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۷۷۶ الجعفریات، ص۱۷۹

2 (هود/91)

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً وَ قَدْ کَانَ ضَعُفَ بَصَرُه.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً؛ [ضعف شعیب (علیه السلام) آن بود که] چشمانش ضعیف شده بود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۷۷۶ بحار الأنوار، ج۱۲، ص۳۸۱/ القمی، ج۱، ص۳۳۷