علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- فِی هذِهِ لَعْنَةً یَعْنِی الْهَلَاکَ وَ الْغَرَقَ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ أَیْ رَفَدَهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از فِی هَذِهِ لَعْنَةً؛ هلاک و نابودی و غرق‌شدن است. وَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ؛ [یعنی] روز قیامت، خداوند متعال عذاب را به آنان می‌بخشد و عطا می‌فرماید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۷۸۲ بحار الأنوار، ج۱۳، ص۱۰۶/ القمی، ج۱، ص۳۳۷/ البرهان