قَالَ إِنِّي لَيَحۡزُنُنِيٓ أَن تَذۡهَبُواْ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأۡكُلَهُ ٱلذِّئۡبُ وَأَنتُمۡ عَنۡهُ غَٰفِلُونَ
13قَالَ إِنِّي لَيَحۡزُنُنِيٓ أَن تَذۡهَبُواْ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأۡكُلَهُ ٱلذِّئۡبُ وَأَنتُمۡ عَنۡهُ غَٰفِلُونَ
13الباقر (علیه السلام)- فَأَجْرَی اللَّهُ عَلَی لِسَانِ یَعْقُوبَ (علیه السلام) إِنِّی لَیَحْزُنُنِی أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُون.
امام باقر (علیه السلام)- خداوند بر زبان یعقوب (علیه السلام) جاری ساخت: إِنِّی لَیَحْزُنُنِی أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُون.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۸ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۲۱۷/ القمی، ج۱، ص۳۳۹
الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْحُسَیْنِبْنِعُمَرَبْنِیَزِیدَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: إِنَّ بَنِی یَعْقُوبَ (علیه السلام) لَمَّا سَأَلُوا أَبَاهُمْ یَعْقُوبَ (علیه السلام) أَنْ یَأْذَنَ لِیُوسُفَ (علیه السلام) فِی الْخُرُوجِ مَعَهُمْ قَالَ لَهُمْ إِنِّی أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ قَالَ فَقَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَرَّبَ یَعْقُوبُ (علیه السلام) لَهُمُ الْعِلَّهًَْ اعْتَلُّوا بِهَا فِی یُوسُفَ (علیه السلام).
امام صادق (علیه السلام)- حسینبن عمربنیزید از پدرش و ایشان نیز از امام صادق (علیه السلام) روایت میکند که فرمود: «وقتی پسران یعقوب (علیه السلام) از پدر خواستند که به آنها اجازه دهد یوسف (علیه السلام) را با خود ببرند، یعقوب (علیه السلام) به آنها فرمود: «أَخافُ أَنْ یَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ». یعقوب (علیه السلام) علّتی را که برادران یوسف (علیه السلام) دربارهی یوسف بعداً به آن متمسّک شدند را برای آنها تقریب نموده و راه رویآوردن به عذر را به آنها نشان داد».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۸ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۲۸۳/ نورالثقلین
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- لَا تُلَقِّنُوا الْکَذِبَ فَتَکْذِبُوا فَإِنَّ بَنِی یَعْقُوبَ لَمْ یَعْلَمُوا أَنَّ الذِّئْبَ یَأْکُلُ الْإِنْسَانَ حَتَّی لَقَّنَهُمْ أَبُوهُم.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- دروغگفتن را [به کسی] تلقین نکنید [راه دروغ گفتن را به کسی یاد ندهید] که در این صورت باعث دروغگفتن خواهید شد، چنانچه پسران یعقوب (علیه السلام) نمیدانستند که گرگ، انسان را میخورد تا اینکه پدرشان این مطلب را به آنها تلقین نمود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۰ قصص الأنبیاءللراوندی، ص۱۵۹/ نورالثقلین