وَقَالَ ٱلَّذِي ٱشۡتَرَىٰهُ مِن مِّصۡرَ لِٱمۡرَأَتِهِۦٓ أَكۡرِمِي مَثۡوَىٰهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوۡ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدࣰاۚ وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأۡوِيلِ ٱلۡأَحَادِيثِۚ وَٱللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰٓ أَمۡرِهِۦ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
21السّجّاد (علیه السلام)- وَ سَارَ بِهِ الَّذِی اشْتَرَاهُ مِنَ الْبَدْوِ حَتَّی أَدْخَلَهُ مِصْرَ فَبَاعَهُ الَّذِی اشْتَرَاهُ مِنَ الْبَدْوِ مِنْ مَلِکِ مِصْرَ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ قالَ الَّذِی اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَکْرِمِی مَثْواهُ عَسی أَنْ یَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً.
امام سّجاد (علیه السلام)- او را به قیمت بسیار کمی فروختند [چون منظور برادران پول نبود و مقصودشان این بود که از چشم پدر دور باشد] و آن‌کسی که یوسف (علیه السلام) را خریده بود او را با خود به مصر برد و به پادشاه مصر فروخت. چنان‌که خدای عزّوجلّ می‌فرماید: وَ قالَ الَّذِی اشْتَراهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَکْرِمِی مَثْواهُ عَسی أَنْ یَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَدا.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۲ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۲۷۵/ علل الشرایع، ج۱، ص۴۷/ العیاشی، ج۲، ص۱۷۱
الباقر (علیه السلام)- فَقَالَ الْعَزِیزُ لِامْرَأَتِهِ أَکْرِمِی مَثْواهُ أَیْ مَکَانَهُ عَسی أَنْ یَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلَدٌ فَأَکْرَمُوهُ وَ رَبَّوْهُ.
امام باقر (علیه السلام)- عزیز مصر به همسرش گفت: لاِمْرَأَتِهِ أَکْرِمِی مَثْوَاهُ یعنی جایگاه و منزلت او را نکو دار، عَسی أَنْ یَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً عزیز مصر، فرزندی نداشت، پس یوسف (علیه السلام) را گرامی داشته و او را بزرگ کردند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۲ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۲۲۴/ القمی، ج۱، ص۳۴۱/ قصص الأنبیاءللجزایری، ص۱۶۰/ البرهان
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- الْعَزِیزُ مَلِکُ مِصْرَ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- عزیز همان پادشاه مصر بوده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۲ نورالثقلین