مَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسۡمَآءࣰ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
40الصّادق (علیه السلام)- عَنْ إِسْمَاعِیلَ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ قَال: جَاءَ رَجُلٌ إِلَی أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَنَا عِنْدَهُ فَقَالَ یَا ابْنَ‌رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) إِنَّ اللهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِیتاءِ ذِی الْقُرْبی وَ یَنْهی عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ وَ الْبَغْیِ یَعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ وَ قَوْلُهُ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ فَقَالَ نَعَمْ لَیْسَ لِلَّهِ فِی عِبَادِهِ أَمْرٌ إِلَّا الْعَدْلُ وَ الْإِحْسَانُ فَالدُّعَاءُ مِنَ اللَّهِ عَامٌّ وَ الْهُدَی خَاصٌّ مِثْلُ قَوْلِهِ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ وَ لَمْ یَقُلْ وَ یَهْدِی جَمِیعَ مَنْ دَعَاهُ إِلَی صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ.
امام صادق (علیه السلام)- اسماعیل‌بن‌مسلم گوید: در محضر امام صادق (علیه السلام) بودم که شخصی نزد ایشان آمد و گفت: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می‌دهد و از فحشا و منکر و ستم، نهی می‌کند خداوند به شما اندرز می‌دهد، شاید متذکّر شوید!. (نحل/۹۰) و در جای دیگر می‌فرماید: أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ، مراد چیست»؟ امام صادق (علیه السلام) فرمود: «آری! خداوند نسبت به بندگانش، فرمانی جز عدل و احسان ندارد، پس دعوت از سوی خدا عام است و [پذیرشِ] هدایت [از سوی مردم] خاص [گروهی می‌پذیرند و گروهی نمی‌پذیرند]، چنان‌که فرمود: خدا هرکس را بخواهد، به راه راست هدایت می‌کند. (بقره/۱۴۲) و نفرمود: هرکسی که خدا را بخواند به راه راست هدایتش می‌کند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۸ بحارالأنوار، ج۵، ص۱۹۸/ القمی، ج۱، ص۳۸۹