قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبࣰا شَيۡخࣰا كَبِيرࣰا فَخُذۡ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
78قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبࣰا شَيۡخࣰا كَبِيرࣰا فَخُذۡ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
78الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْعَلَاءِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: ذَکَرَ بَنِی یَعْقُوبَ قَالَ کَانُوا إِذَا غَضِبُوا اشْتَدَّ غَضَبُهُمْ حَتَّی تَقْطُرَ جُلُودُهُمْ دَماً أَصْفَرَ وَ هُمْ یَقُولُونَ خُذْ أَحَدَنَا مَکَانَهُ یَعْنِی جَزَاءَهُ فَأَخَذَ الَّذِی وَجَدَ الصَّاعَ عِنْدَه.
امام صادق (علیه السلام)- حسین‌بن‌علاء گوید: امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی پسران یعقوب (علیه السلام) فرمود: «هرگاه آنان خشمگین می‌شدند، خشمشان شدّت پیدا می‌کرد تا اینکه از پوستشان خون زردرنگی می‌چکید. آنان گفتند: فَخُذْ أَحَدَنا مَکانَهُ یعنی تا کیفر او باشیم. امّا یوسف (علیه السلام) همان کسی را که پیمانه را در نزد او یافت، گرفت».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۱۲۸ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۳۰۸/ نورالثقلین/ البرهان