الصّادق (علیه السلام)- لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَکَّهًَْ یَوْمَ افْتَتَحَهَا فَتَحَ بَابَ الْکَعْبَهًِْ فَأَمَرَ بِصُوَرٍ فِی الْکَعْبَهًِْ فَطُمِسَتْ ثُمَّ أَخَذَ بِعِضَادَتَیِ الْبَابِ فَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ صَدَقَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ هَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ مَا ذَا تَقُولُونَ وَ مَا ذَا تَظُنُّونَ قَالُوا نَظُنُّ خَیْراً وَ نَقُولُ خَیْراً أَخٌ کَرِیمٌ وَ ابْنُ أَخٍ کَرِیمٍ وَ قَدْ قَدَرْتَ قَالَ فَإِنِّی أَقُولُ کَمَا قَالَ أَخِی یُوسُفُ لا تَثْرِیبَ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ یَغْفِرُ اللهُ لَکُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- روز فتح مکّه، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وارد مسجد الحرام شد و در کعبه را باز کرد و دستور داد تا نقش صورت‌ها را از دیوار داخلی کعبه بزدایند. سپس بر آستانه‌ی در ایستاد و بازوهای جانبی در را با دو دست خود گرفت و گفت: «خدایی نیست جز آن خدا که یکتا و بی‌انباز است. وعده‌ی خود را عمل کرد و بنده‌ی خود را یاری بخشید و به تنهایی گروه‌های مخالف را دور کرد. اینک شما چه می‌گویید؟ و چه تصوّر می‌کنید»؟ مردم مکّه گفتند: «ما جز نیکی تصوّر دیگری نداریم و جز سخن نیک بر زبان نداریم؛ تو برادر ما هستی، برادری بزرگوار. برادرزاده مایی والا تبار. و بالأخره بر ما پیروز شدی». رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: «من همان شعار یوسفِ صدّیق را تکرار می‌کنم: لا تَثْرِیبَ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ یَغْفِرُ الله لَکُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۱۶۲ بحارالأنوار، ج۲۱، ص۱۳۵/ شرح نهج البلاغهًْ، ج۱۷، ص۲۸۰، فیه: «لمّا قدم ... فطمست ثم» محذوف/ نورالثقلین