الصّادق (علیه السلام)- مَنْ أَکْثَرَ قِرَاءَهًَْ سُورَهًِْ الرَّعْدِ لَمْ یُصِبْهُ اللَّهُ بِصَاعِقَهًٍْ أَبَداً وَ لَوْ کَانَ نَاصِباً وَ إِذَا کَانَ مُؤْمِناً أُدْخِلَ الْجَنَّهًَْ بِلَا حِسَابٍ وَ یُشَفَّعُ فِی جَمِیعِ مَنْ یَعْرِفُ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ إِخْوَانِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- هرکس سوره‌ی رعد را زیاد بخواند، هرگز دچار صاعقه‌زدگی نخواهد شد، هرچند که ناصبی باشد و اگر مؤمن باشد خداوند، بدون آنکه وی را محاسبه‎ کند، او را وارد بهشت می‌کند و شفاعت او در حقّ تمامی خویشاوندان و دوستان و کسانی که او را می‌شناسند، پذیرفته می‌شود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۰۴ وسایل الشیعهًْ، ج۱، ص۲۵۱/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- مَنْ کَتَبَهَا فِی لَیْلَهًٍْ مُظْلِمَهًٍْ بَعْدَ صَلَاهًِْ الْعَتَمَهًِْ، وَ جَعَلَهَا مِنْ سَاعَتِهِ عَلَی بَابِ السُّلْطَانِ الْجَائِرِ الظَّالِمِ، قَامَ عَلَیْهِ عَسْکَرُهُ وَ رَعِیَّتُهُ، فَلَا یُسْمَعُ کَلَامُهُ، وَ یَقْصُرُ عُمُرُهُ وَ قَوْلُهُ، وَ یَضِیقُ صَدْرُهُ، وَ إِنْ جُعِلَتْ عَلَی بَابِ ظَالِمٍ أَوْ کَافِرٍ أَوْ زِنْدِیقٍ فَهِیَ تُهْلِکُهُ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَی.

امام صادق (علیه السلام)- هرکس این سوره را در شبی ظلمانی بعد از نماز عشاء بنویسد و بلافاصله آن را بر در سلطان ستمگر و جائری آویزان کند، سربازان و مردم او علیه او شورش و قیام کنند و کسی سخن او را نمی‌شنود و عمرش کوتاه گردد و سینه‌اش تنگ شود. اگر بر در خانه‌ی ستمگر یا کافری یا زندیقی گذاشته شود، این سوره، با فرمان و اذن الهی، موجب هلاک و مرگش می‌شود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۰۴ البرهان/ نورالثقلین