الصّادق (علیه السلام)- إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ لِلْفُقَرَاءِ فِی أَمْوَالِ الْأَغْنِیَاءِ حُقُوقاً غَیْرَ الزَّکَاهًِْ ... وَ مِمَّا فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَیْضاً فِی الْمَالِ مِنْ غَیْرِ الزَّکَاهًِْ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ: الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ مَنْ أَدَّی مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِ فَقَدْ قَضَی مَا عَلَیْهِ وَ أَدَّی شُکْرَ مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِ فِی مَالِهِ إِذَا هُوَ حَمِدَهُ عَلَی‌مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِ فِیهِ مِمَّا فَضَّلَهُ بِهِ مِنَ السَّعَهًِْ عَلَی غَیْرِهِ وَ لِمَا وَفَّقَهُ لِأَدَاءِ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَیْهِ وَ أَعَانَهُ عَلَیْهِ.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند متعال از مال ثروتمندان برای بینوایان و فقیران حقّی غیر از زکات قائل شده ... پروردگار در مال مسلمان حقوق دیگری غیر از زکات را قرارداده که در این آیه به آن اشاره شده است: الَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَن یُوصَلَ و هرکس آنچه را که خداوند بر او فرض کرده باشد، ادا نماید، در حقیقت واجبات الهی را ادانموده و شکر نعمت خداوند را در مال خود بجا آورده است و آن در صورتی است که خدا را به خاطر نعمت‌هایی‌که به او ارزانی‌داشته، بستاید و نیز اینکه به خاطر فراخی روزی‌که به وی عنایت‌کرده و بر دیگرانش تفضیل و ترجیح‌داده و توفیق ادای واجبات و کمک در انجام‌دادن آن‌ها را به او ارزانی‌داشته، سپاسگزار پروردگار باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۰ الکافی؛ ج۳، ص۴۹۸/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۰۹/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۱۰ / نورالثقلین/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- بِرُّ الْوَالِدَیْنِ وَ صِلَهًُْ الرَّحِمِ تُهَوِّنَانِ الْحِسَابَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ: الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ صِلُوا أَرْحَامَکُمْ وَ لَوْ بِسَلَامٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- نیکی به پدر و مادر و صله‌ی رحم، حساب را آسان می‌نماید. سپس این آیه را تلاوت فرمود: وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ. صله‌ی رحم کنید گرچه با سلامی باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۰ بحارالأنوار؛ ج۷۱، ص۸۵/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۰۸/ الدعوات؛ ص۱۲۶/ مستدرک الوسایل؛ ج۱۵، ص۱۷۷/ مشکاهًْ الأنوار؛ ص۱۶۵/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- إِنَ صِلَهًَْ الرَّحِمِ تُزَکِّی الْأَعْمَالَ وَ تُنْمِی الْأَمْوَالَ وَ تُیَسِّرُ الْحِسَابَ وَ تَدْفَعُ الْبَلْوَی وَ تَزِیدُ فِی الْعُمُرِ.

امام صادق (علیه السلام)- صله‌ی رحم، اعمال را تزکیه و پاک‌کرده و بر اموال می‌افزاید و حساب را آسان می‌کند و بلا را دور می‌گرداند و عمر را زیاد می‌کند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۰ بحارالأنوار؛ ج۷۱، ص۱۰۰/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ سَالِمَهًَْ مَوْلَاهًِْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَت: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) حِینَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاهًُْ فَأُغْمِیَ عَلَیْهِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَعْطُوا الْحَسَنَ‌بْنَ‌عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ هُوَ الْأَفْطَسُ سَبْعِینَ دِینَاراً وَ أَعْطُوا فُلَاناً کَذَا وَ کَذَا وَ فُلَاناً کَذَا وَ کَذَا فَقُلْتُ أَ تُعْطِی رَجُلًا حَمَلَ عَلَیْکَ بِالشَّفْرَهًِْ فَقَالَ وَیْحَکِ أَ مَا تَقْرَءِینَ الْقُرْآنَ قُلْتُ بَلَی قَالَ أَمَا سَمِعْتِ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ قَالَ ابْنُ مَحْبُوبٍ فِی حَدِیثِهِ فَقُلْت أَتُعْطِی رَجُلا حَمَلَ عَلَیْکَ بِالشَّفْرَهًِْ یُرِیدُ أَنْ یَقْتُلَکَ فَقَالَ أَتُرِیدِینَ عَلَی أَنْ لَا أَکُونَ مِنَ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی: الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ نَعَمْ یَا سَالِمَهًُْ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْجَنَّهًَْ وَ طَیَّبَهَا وَ طَیَّبَ رِیحَهَا وَ إِنَّ رِیحَهَا لَتُوجَدُ مِنْ مَسِیرَهًِْ أَلْفَیْ عَامٍ وَ لَا یَجِدُ رِیحَهَا عَاقٌّ وَ لَا قَاطِعُ رَحِمٍ.

امام صادق (علیه السلام)- سالمه کنیز امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند: امام (علیه السلام) درحال احتضار بود و من نزد ایشان بودم. ناگهان امام (علیه السلام) از حال رفت و وقتی به هوش آمد فرمود: «به حسن‌بن‌علیّ‌بن‌حسین که همان اَفطَس (کسی که بینی پهن و فرورفته دارد) است، هفتاد دینار بدهید». من عرض کردم: «به کسی می‌خواهی پول بدهی که با چاقو به تو حمله کرده است»؟! فرمود: «وای بر تو باد! آیا قرآن را نخوانده‌ای»؟ عرض‎ کردم: «چرا». فرمود: «آیا این سخن خداوند را نشنیده‌ای که فرمود: الَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ». ابن‌محبوب در حدیثی گفت: «گفتم به مردی پول می‌دهی که با تیغ بر تو یورش برد و می‌خواست تو را بکشد»؟ فرمود: «تو می‌خواهی من از کسانی نباشم که خدا عزّوجلّ درباره‌ی آن‌ها فرموده: وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِساب؟ آری ای سالمه! راستش خدا بهشت را آفریده و بویش را خوش نموده که از مسافت دو هزار سال به مشام رسد، و عاق [والدین] و قاطع رحم آن بو را نخواهد یافت».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۰ الکافی؛ ج۷، ص۵۵/ من لایحضره الفقیه؛ ج۴، ص۲۳۱/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۰۹/ مستدرک الوسایل؛ ج۱۵، ص۲۵۱/ نورالثقلین/ البرهان

الکاظم (علیه السلام)- الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ هِیَ رَحِمُ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).

امام کاظم (علیه السلام)- وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَن یُوصَلَ؛ همانا رحم آل‌محمّد (است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۲ المناقب؛ ج۲، ص۱۶۸/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌مُوسَی قَالَ رَوَی أَصْحَابُنَا أَنَّه سُئِلَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی: الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ قَالَ: هُوَ صِلَهًُْ الْإِمَامِ فِی کُلِّ سَنَهًٍْ مِمَّا قَلَّ أَوْ کَثُرَ ثُمَّ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) وَ مَا أُرِیدُ بِذَلِکَ إِلَّا تَزْکِیَتَکُمْ.

امام صادق (علیه السلام)- حسن‌بن‌موسی گوید: یاران ما از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللهُ بِهِ أَن یُوصَلَ؛ پرسیدند و ایشان فرمود: «مقصود، پرداخت مالی به امام (علیه السلام) در طول سال است، خواه کم باشد یا زیاد». سپس امام (علیه السلام) فرمود: «من از این پرداخت، فقط تزکیه‌ی شما را خواهانم».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۲ بحارالأنوار؛ ج۹۳، ص۲۱۶/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۰۹/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ قَال نَزَلَتْ فِی رَحِمِ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ قَدْ تَکُونُ فِی قَرَابَتِکَ ثُمَّ قَالَ فَلَا تَکُونَنَّ مِمَّنْ یَقُولُ لِلشَّیْءِ إِنَّهُ فِی شَیْءٍ وَاحِدٍ.

امام صادق (علیه السلام)- عمربن‌یزید گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «منظور از آیه: الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ چیست»؟ فرمود: «این آیه درباره‌ی صله‌ی رحم آل‌محمّد (است و ممکن است درباره‌ی خویشاوندانت نیز باشد». سپس فرمود: «هرگز از کسانی مباش که بر این باور هستند که هر چیزی فقط یک مفهوم دارد و نمی‌تواند معانی متعدّدی داشته باشد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۴ الکافی؛ ج۲، ص۱۵۶/ بحارالأنوار؛ ج۷۱، ص۱۳۰؛ و نورالثقلین/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌مُسْلِمٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُولُ فِی قَوْلِ اللَّهِ ... وَ قَالَ أَیْضاً: قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی قَالَ أَجْرُ النُّبُوَّهًِْ أَنْ لَا تُؤْذُوهُمْ وَ لَا تَقْطَعُوهُمْ وَ لَا تُغْضِبُوهُمْ وَ تَصِلُوهُمْ وَ لَا تَنْقُضُوا الْعَهْدَ فِیهِمْ لِقَوْلِهِ: وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَل.

امام باقر (علیه السلام)- محمدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که در مورد آیه: بگو: «من هیچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی‌کنم جز دوست‌داشتن نزدیکانم [اهل بیتم]. (شوری/۲۳). فرمود: «پاداش و اجر رسالت این است که بستگان پیامبر (صلی الله علیه و آله) را آزار ندهند و با ایشان قطع رابطه ننمایند و خشم نگیرند و به ایشان دل ببندند و پیمان خویش را درباره‎ی آن‌ها محترم بشمارند. و اشاره به همین مطلب این آیه است: وَ الَّذِینَ یَصِلُونَ ما أَمَرَ اللهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۴ بحارالأنوار؛ ج۲۳، ص۲۳۷/ القمی؛ ج۲، ص۲۷۵

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ عَمْرِوبْنِ‌جُمَیْعٍ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَسَمِعْتُهُ وَ هُوَ یَقُولُ إِنَّ رَحِمَ الْأَئِمَّهًِْ (مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) لَیَتَعَلَّقُ بِالْعَرْشِ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ وَ تَتَعَلَّقُ بِهَا أَرْحَامُ الْمُؤْمِنِینَ یَقُولُ: یَا رَبِّ صِلْ مَنْ وَصَلَنَا وَ اقْطَعْ مَنْ قَطَعَنَا قَالَ فَیَقُولُ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنَا الرَّحْمَنُ وَ أَنْتَ الرَّحِمُ شَقَقْتُ اسْمَکَ مِنِ اسْمِی فَمَنْ وَصَلَکَ وَصَلْتُهُ وَ مَنْ قَطَعَکَ قَطَعْتُهُ وَ لِذَلِکَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الرَّحِمُ شِجْنَهًٌْ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ.

امام صادق (علیه السلام)- عمروبن‌جمیع گوید: خدمت امام صادق (علیه السلام) با چند نفر از اصحاب بودم. که می‌فرمود: «رحم ائمّه (از آل‌محمّد روز قیامت به عرش چسبیده و ارحام مؤمنین نیز به آن‌ها چسبیده است. می‌گوید: «خدایا! بپیوند با کسی که مرا وصل‌نموده و قطع کن از کسی که مرا قطع‌کرده. خداوند می‌فرماید: من رحمان هستم و تو رحم، نام ترا از نام خود جدا کرده‌ام هرکه با تو به پیوندد با او می‌پیوندم و هرکه ترا قطع کند با او قطع می‌نمایم. به‌همین‌جهت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) فرموده است: «رحم شعبه‌ای از خدا است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۴ بحارالأنوار؛ ج۲۳، ص۲۶۵

الصّادق (علیه السلام)- عَن هِشامِ‌بنِ‌سالِم عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ. قَالَ: یُحْسَبُ عَلَیْهِمُ السَّیِّئَاتُ وَ یُحْسَبُ لَهُمُ الْحَسَنَاتُ وَ هُوَ الِاسْتِقْصَاءُ.

امام صادق (علیه السلام)- هشام‌بن‌سالم گوید: امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: یَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ؛ فرمود: «بدی‌های آن‌ها محاسبه می‌گردد و خوبی‌های آنان به حساب نمی‌آید که همان بازخواست دقیق است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۶ بحارالأنوار؛ ج۷، ص۲۶۶/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۱۰/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- عَن هشام‌بن‌سالم عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی: وَ یَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ قَالَ الِاسْتِقْصَاءُ وَ الْمُدَاقَّهًُْ وَ قَالَ یُحْسَبُ عَلَیْهِمُ السَّیِّئَاتُ وَ لَا یُحْسَبُ لَهُمُ الْحَسَنَاتُ.

امام صادق (علیه السلام)- هشام‌بن‌سالم گوید: امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: یَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ؛ فرمود: «مقصود از آن بدحسابی و دقّت بیش از حد در محاسبه است». و فرمود: «بدی‌های آنان حساب می‌شود و خوبی‌های آنان به حساب نمی‌آید».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۲۶۶ بحارالأنوار؛ ج۷، ص۲۶۶/ العیاشی؛ ج۲، ص۲۱۰/ وسایل الشیعهًْ؛ ج۱۸، ص۳۵۰/ البرهان/ نورالثقلین