أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۗ وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمۡۚ أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرࣲ مِّنَ ٱلۡقَوۡلِۗ بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمۡ وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادࣲ
33الرّضا (علیه السلام)- أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدِیم ... وَ هُوَ قَائِمٌ لَیْسَ عَلَی مَعْنَی انْتِصَابٍ وَ قِیَامٍ عَلَی سَاقٍ فِی کَبَدٍ کَمَا قَامَتِ الْأَشْیَاءُ وَ لَکِنَّهُ أَخْبَرَ أَنَّهُ قَائِمٌ یُخْبِرُ أَنَّهُ حَافِظٌ کَقَوْلِ الرَّجُلِ الْقَائِمُ بِأَمْرِنَا فُلَانٌ وَ هُوَ عَزَّوَجَلَّ الْقَائِمُ عَلی کُلِّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ وَ الْقَائِمُ أَیْضاً فِی کَلَامِ النَّاسِ الْبَاقِی وَ الْقَائِمُ أَیْضاً یُخْبِرُ عَنِ الْکِفَایَهًِْ کَقَوْلِکَ لِلرَّجُلِ قُمْ بِأَمْرِ فُلَانٍ أَیِ اکْفِهِ وَ الْقَائِمُ مِنَّا قَائِمٌ عَلَی سَاقٍ فَقَدْ جَمَعَنَا الِاسْمُ وَ لَمْ یَجْمَعْنَا الْمَعْنَی.
امام رضا (علیه السلام)- خدای تبارک‌وتعالی قدیم است ... او قائم است امّا نه به معنی ایستادن روی پا با زحمت و سختی و خستگی مثل ایستادن سایر اشیاء ولی وقتی می‌فرماید: «خدا قائم است؛ معنایش این است که حافظ و قیّم اشیاء است مثل اینکه گفته می‌شود: «فلانی قائم به امر فلانی است؛ یعنی کارهای او به دست فلانی است». کُلِّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ و قائم در کلام مردم به‌معنی [باقی] نیز هست، و به معنی [کفایت] نیز بکار می‌رود، مثل اینکه گفته می‌شود: قم بامر فلان؛ کار فلانی را برایش انجام بده. یعنی نیازش را برطرف کن و نیز قائم در میان ما مردمان به‌معنی کسی است که روی پا ایستاده است. دراین‌مورد نیز اسم مشترک و مصداق متفاوت است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۰۰ بحارالأنوار؛ ج۴، ص۱۷۸
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ قَائِمٌ لَا بِعَمَد.
امام علی (علیه السلام)- بر پاست نه به ستون و چیزی که بر آن تکیه داشته باشد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۰۰ بحارالأنوار؛ ج۸۷، ص۱۳۹/ نورالثقلین
الباقر (علیه السلام)- الظَّاهِرُ مِنَ الْقَوْلِ هُوَ الرِّزْق.
امام باقر (علیه السلام)- مقصود از ظاهر گفتار، همان رزق و روزی است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۰۰ القمی؛ ج۱، ص۳۶۶/ نورالثقلین/ البرهان