علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- یُسْقی مِنْ ماءٍ صَدِیدٍ قَالَ مَا یَخْرُجُ مِنْ فُرُوجِ الزَّوَانِی.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یُسْقَی مِن مَّاء صَدِیدٍ؛ مقصود آبی است که از فرج (شرمگاه) زناکاران بیرون می‌آید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۶۰ بحارالأنوار، ج۸، ص۲۸۸/ القمی، ج۱، ص۳۶۸/ البرهان/ نورالثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- روی أبوأمامهًْ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فِی قَوْلِهِ وَ یُسْقی مِنْ ماءٍ صَدِیدٍ قَالَ یُقَرَّبُ إِلَیْهِ فَیَکْرَهُهُ فَإِذَا أُدْنِیَ مِنْهُ شَوَی وَجْهَهُ وَ وَقَعَ فَرْوَهًُْ رَأْسِهِ فَإِذَا شَرِبَ قَطَّعَ أَمْعَاءَهُ حَتَّی یَخْرُجَ مِنْ دُبُرِهِ یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ سُقُوا ماءً حَمِیماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ وَ یَقُولُ وَ إِنْ یَسْتَغِیثُوا یُغاثُوا بِماءٍکَالْمُهْلِ یَشْوِی الْوُجُوهَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابوامامه در مورد آیه: وَ یُسْقی مِنْ ماءٍ صَدِیدٍ از پیامبر (صلی الله علیه و آله) روایت کرده است که فرمود: «آب بد بوی متعفّن به او نزدیک می‎شود و از آن بدش می‌آید و وقتی به آن نزدیک شد، صورتش را بریان می‌کند و پوست و موی سرش می‌ریزد و وقتی بیاشامد درونش را از هم متلاشی می‌کند تا از پشتش بیرون بیاید. خدای عزّوجلّ می‎فرماید: از آب جوشان نوشانده می‌شوند که اندرونشان را از هم متلاشی می‌کند. (محمّد/۱۵) همچنین می‎فرماید: و اگر تقاضای آب کنند، آبی برای آنان می‌آورند که همچون فلز گداخته صورت‌ها را بریان می‌کند. (کهف/۲۹).

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۶۰ بحارالأنوار، ج۸، ص۲۴۴/ نورالثقلین؛ «فیتکرهه» بدل «فیکرهه»