الباقر (علیه السلام)- عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِِ‌مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَقُول کُلُّ مَنْ دَانَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بِعِبَادَهًٍْ یُجْهِدُ فِیهَا نَفْسَهُ وَ لَا إِمَامَ لَهُ مِنَ اللَّهِ فَسَعْیُهُ غَیْرُ مَقْبُولٍ وَ هُوَ ضَالٌّ مُتَحَیِّرٌ وَ اللَّهُ شَانِئٌ لِأَعْمَالِهِ إِلَی أَنْ قَالَ وَ إِنْ مَاتَ عَلَی هَذِهِ الْحَالِ مَاتَ مِیتَهًَْ کُفْرٍ وَ نِفَاقٍ وَ اعْلَمْ یَا مُحَمَّدُ إِنَّ أَئِمَّهًَْ الْجَوْر وَ أَتْبَاعَهُمْ لَمَعْزُولُونَ عَنْ دِینِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ أَضَلُّوا فَأَعْمَالُهُمُ الَّتِی یَعْمَلُونَهَا کَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عاصِفٍ لا یَقْدِرُونَ مِمَّا کَسَبُوا عَلی شَیْءٍ ذلِکَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِیدُ.

امام باقر (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که می‌فرمود: هرکس که با عبادت‌کردن سخت، خود را به زحمت افکند، ولی هیچ امامی از طرف خداوند نداشته باشد، سعی و تلاش او پذیرفته نیست و او گمراه و سرگردان است و خداوند از اعمال او بیزار است. اگر در چنین شرایطی بمیرد، درحال کفر و نفاق مرده است. ای محمّد! بدان که حکّام ظالم و پیروان آنان، از دین خدا سخت به دور هستند؛ آنان خود به وادی ضلالت در افتاده‌اند و دیگران را نیز به گمراهی کشانده‌اند. اعمالی که انجام می‌دهند، کَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّیحُ فِی یَوْمٍ عاصِفٍ لا یَقْدِرُونَ مِمَّا کَسَبُوا عَلی شَیْءٍ ذلِکَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِیدُ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۶۲ وسایل الشیعهًْ، ج۱، ص۱۱۸/ البرهان

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- مَنْ لَمْ یُقِرَّ بِوَلَایَهًِْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) بَطَلَ عَمَلُهُ مِثْلُ الرَّمَادِ الَّذِی تَجِیءُ الرِّیحُ فَتَحْمِلُهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- آن که به ولایت امیرمؤمنان (علیه السلام) اقرار نکند، عملش باطل گردد؛ مانند خاکستری که چون بادی بر آن گذر کند، آن را با خود ببرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۶۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۱۷/ القمی، ج۱، ص۳۶۸/ نورالثقلین/ البرهان