سوره ابراهیم - آیه 31 جزء 13 - صفحه 259

    قُل لِّعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرࣰّا وَعَلَانِيَةࣰ مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمࣱ لَّا بَيۡعࣱ فِيهِ وَلَا خِلَٰلٌ

    31
تفسیر روایی
به بندگان مؤمنم بگو: نماز را بر پا دارند، و از آنچه روزی آنان کرده ایم، پنهان و آشکار، انفاق کنند، پیش از آنکه روزی فرا رسد که در آن نه داد و ستدی است و نه پیوند دوستی و رفاقت.
1 (ابراهیم/31)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لِعِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا أَیِ اعْتَرَفُوا بِتَوْحِیدِ اللَّهِ وَ عَدْلِهِ، عَنَی بِهِ أَصْحَابَ النَّبِیِّ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! قُلْ لِعِبَادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا؛ یعنی به بندگانی که به یگانگی خدا و عدالت او اعتراف کرده‌اند. مقصود اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۸۸ بحرالعرفان، ج۹، ص۱۴۹

2 (ابراهیم/31)

الصّادق (علیه السلام)- إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ لِلْفُقَرَاءِ فِی أَمْوَالِ الْأَغْنِیَاءِ حُقُوقاً غَیْرَ الزَّکَاهًِْ فَقَالَ عَزَّوَجَلَّ وَ الَّذِینَ فِی أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ فَالْحَقُّ الْمَعْلُومُ مِنْ غَیْرِ الزَّکَاهًِْ وَ هُوَ شَیْءٌ یَفْرِضُهُ الرَّجُلُ عَلَی نَفْسِهِ فِی مَالِهِ یَجِبُ عَلَیْهِ أَنْ یَفْرِضَهُ عَلَی قَدْرِ طَاقَتِهِ وَ سَعَهًِْ مَالِهِ فَیُؤَدِّی الَّذِی فَرَضَ عَلَی نَفْسِهِ إِنْ شَاءَ فِی کُلِّ یَوْمٍ وَ إِنْ شَاءَ فِی کُلِّ جُمْعَهًٍْ وَ إِنْ شَاءَ فِی کُلِّ شَهْرٍ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَیْضاً أَقْرَضُوا اللهَ قَرْضاً حَسَناً وَ هَذَا غَیْرُ الزَّکَاهًِْ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَیْضاً یُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَةً.

امام صادق (علیه السلام)- خدای متعال غیر از زکات حقوق دیگری برای فقرا در اموال ثروتمندان واجب کرده است و فرموده: و آن‌ها که در اموالشان حقّ معلومی است. (معارج/۲۴) بنابراین در آیه، حقّ معلوم، چیزی غیر از زکات است، یعنی چیزی است که آدمی آن را بر خویش و در مال خویش واجب می‌گرداند. که واجب است به‌اندازه‌ی توان و وسعت مالی‌اش، آن را برخود واجب کند. سپس آن مقداری را که برخودش واجب کرده، هر روز یا اگر مایل بود هر جمعه و یا هر ماه بپردازد. خدای متعال فرموده است. و آن‌ها که [از این راه] به خدا «قرض الحسنه» دهند. (حدید/۱۸) و این غیر از زکات است. خداوند متعال فرموده است: یُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَةً.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۹۰ الکافی، ج۳، ص۴۹۸/ وسایل الشیعهًْ، ج۹، ص۴۶/ البرهان

3 (ابراهیم/31)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- یَوْمٌ لا بَیْعٌ فِیهِ وَ لا خِلالٌ أَیْ لَا صَدَاقَهًٌْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یَوْمٌ لاَّ بَیْعٌ فِیهِ وَ لاَ خِلاَلٌ یعنی دوستی‌ای در کار نیست.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۳۹۰ بحارالأنوار، ج۷۴، ص۳۰۵/ البرهان؛ فیه «دایبین» بدل «دایبان»