سوره ابراهیم - آیه 42 جزء 13 - صفحه 260

    وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّٰلِمُونَۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمۡ لِيَوۡمࣲ تَشۡخَصُ فِيهِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ

    42
تفسیر روایی
و خدا را از آنچه ستمکاران انجام می دهند، بی خبر مپندار؛ مسلماً [کیفر] آنان را برای روزی که چشم ها در آن خیره می شود، به تأخیر می اندازد.
1 (ابراهیم/42)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- أنَّما یُؤَخِّرُهُمْ لِیَوْمٍ تَشْخَصُ فِیهِ الْأَبْصارُ قَالَ تَبْقَی أَعْیُنُهُمْ مَفْتُوحَهًًْ مِنْ هَوْلِ جَهَنَّمَ لَا یَقْدِرُونَ أَنْ یَطْرِفُوهَا.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- إِِنَّما یُؤَخِّرُهُمْ لِیَوْمٍ تَشْخَصُ فِیهِ الْأَبْصارُ؛ چشمانشان از ترس جهنّم باز می‌ماند و نمی‌توانند پلک بزنند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۲۰ بحارالأنوار، ج۸، ص۲۸۸/ القمی، ج۱، ص۳۷۱/ نورالثقلین