وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ
20وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ
20الباقر (علیه السلام)- فِی قَوْلِهِ وَ أَنْبَتْنا فِیها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَنْبَتَ فِی الْجِبَالِ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّهًَْ وَ الْجَوْهَرَ وَ الصُّفْرَ وَ النُّحَاسَ وَ الْحَدِیدَ وَ الرَّصَاصَ وَ الْکُحْلَ وَ الزَّرْنِیخَ وَ أَشْبَاهُ هَذِهِ لَا تُبَاعُ إِلَّا وَزْناً.
امام باقر (علیه السلام)- وَ أَنبَتْنَا فِیهَا مِن کُلِّ شَیْءٍ مَّوْزُونٍ؛ خدای تبارک‌وتعالی در کوه‌ها [معادنِ] طلا، نقره، گوهر (سنگ‌های‌قیمتی)، روی، مس، آهن، سرب، سُرمه و ارسنیک پرورش داده است که چنین چیزهایی فقط با وزن‌کردن داد و ستد می‌شود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۶۲ بحارالأنوار، ج۵۷، ص۱۷۹/ القمی، ج۱، ص۳۷۴/ البرهان
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلِهِ وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ أی الجبال وَ أَنْبَتْنا فِیها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ* وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِیها مَعایِشَ وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِینَ قال لکل ضرب من الحیوان قدرنا شیئا مقدرا.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها وَ أَلْقَیْنَا فِیهَا رَوَاسِیَ؛ یعنی [در زمین] کوه‌ها [قرار دادیم]. وَ أَنْبَتْنا فِیها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ* وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِیها مَعایِشَ وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِینَ یعنی برای هر موجود زنده‌ای تقدیری را معین کرده‌ایم.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۴۶۲ القمی، ج۱، ص۳۷۴/ البرهان