الصّادق (علیه السلام)- عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ مُوسَی قَالَ حَدَّثَنِی أَخِی وَ عَمِّی عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال ثَلَاثَهًُْ مَجَالِسَ یَمْقُتُهَا اللَّهُ وَ یُرْسِلُ نَقِمَتَهُ عَلَی أَهْلِهَا فَلَا تُقَاعِدُوهُمْ وَ لَا تُجَالِسُوهُمْ مَجْلِساً فِیهِ مَنْ یَصِفُ لِسَانُهُ کَذِباً فِی فُتْیَاهُ وَ مَجْلِساً ذِکْرُ أَعْدَائِنَا فِیهِ جَدِیدٌ وَ ذِکْرُنَا فِیهِ رَثٌّ وَ مَجْلِساً فِیهِ مَنْ یَصُدُّ عَنَّا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ قَالَ ثُمَّ تَلَا أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) ثَلَاثَ آیَاتٍ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ کَأَنَّمَا کُنَّ فِی فِیهِ أَوْ قَالَ فِی کَفِّهِ وَ لا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللهِ فَیَسُبُّوا اللهَ عَدْواً بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ إِذا رَأَیْتَ الَّذِینَ یَخُوضُونَ فِی آیاتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّی یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُکُمُ الْکَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَی اللهِ الْکَذِبَ.

امام صادق (علیه السلام)- اسحاق‌بن‌موسی گوید: برادرم و عمویم از امام صادق (علیه السلام) نقل کردند: سه مجلس است که خداوند آن‌ها را دشمن می‌دارد و عذاب خود را بر اهل آن می‌فرستد، پس با آنان ننشینید و مجالست نکنید؛ یک؛ آن مجلسی که در آن کسی باشد که در فتوای [شرعی و احکام] خود دروغ گوید و دیگر مجلسی که ذکر دشمنان ما در آن تازه و نو، ولی ذکر ما در آن کهنه باشد و دیگر مجلسی که در آن کسی است که از پیروی ما [مردم را] بازمی‌دارد و تو میدانی که او چنین کسی است. سپس حضرت صادق (علیه السلام) سه آیه از کتاب خدا خواند که گویا در مشتش بود. چیزهایی را که آنان به جای اللَّه می‌خوانند، دشنام مدهید که آنان نیز بی‌هیچ دانشی، از روی کینه‌توزی به اللَّه دشنام دهند (انعام/۱۰۸) و چون ببینی که در آیات ما از روی عناد گفت و گو می‌کنند از آن‌ها رویگردان شو تا به سخنی جز آن پردازند (انعام/۶۸) وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُکُمُ الْکَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَی اللهِ الْکَذِبَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۵۶ الکافی، ج۲، ص۳۷۸/ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۱۵/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۶، ص۲۶۲/ نورالثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ فَسَّرَ الْقُرْآنَ بِرَأْیِهِ فَقَدِ افْتَرَی عَلَی اللَّهِ الْکَذِب.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس قرآن را به رأی خود تفسیر کند، بر خدا دروغ بسته است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۵۶ وسایل الشیعهًْ، ج۲۷، ص۱۹۰/ نورالثقلین