الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ جَعْفَرِ‌بْنِ‌مُحَمَّد (علیه السلام) عَنْ أبِیهِ عَنْ جَدِّّهِ (علیه السلام) إِنَّ النَّبِی (صلی الله علیه و آله) قَالَ مَا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ خَلْقاً إِلَّا وَ قَدْ أَمَّرَ عَلَیْهِ آخَرَ یَغْلِبُهُ بِهِ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمَّا خَلَقَ الْبِحَارَ فَخَرْتَ وَ زَخَرَتْ وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْفُلْکَ فَأَدَارَهَا بِهِ وَ ذَلَّلَهَا ثُمَ إِنَّ الْأَرْضَ فَخَرَتْ وَ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ یَغْلِبُنِی فَخَلَقَ اللَّهُ الْجِبَالَ فَأَثْبَتَهَا فِی ظَهْرِهَا أَوْتَاداً مَنَعَهَا أَنْ تَمِیدَ بِمَا عَلَیْهَا فَذَلَّتِ الْأَرْضُ وَ اسْتَقَرَّت.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) از پدرش و [پدرش نیز] از جدّش نقل کرده است: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند آفریده‌ای را نیافرید مگر اینکه موجود دیگری را امیر او کرده باشد و به او چیره ساخته، بدینگونه است که وقتی خداوند دریاهایی را در آسمان آفرید، آن دریاها فخرکرده و جوشیدند و گفتند: «چه چیزی بر ما غلبه می‌کند»؟ پس خداوند [سیّاره‌ها و] فلک را آفرید و دریاها را به‌وسیله‌ی آن به گردش درآورد و آن‌ها را خوار ساخت. سپس زمین فخر کرد و گفت: «چه چیزی بر من غلبه می‌کند»؟ آنگاه خدا کوه‌ها را آفرید و آن‌ها را بر پشت زمین مانند میخ‌هایی محکم کرد که تا آنچه در زمین است آرام بگیرد [و نلرزد]، پس زمین خوار شد و آرام گرفت.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۰۴ الخصال، ج۲، ص۴۴۲/ نورالثقلین