سوره نحل - آیه 122 جزء 14 - صفحه 281

    وَءَاتَيۡنَٰهُ فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةࣰۖ وَإِنَّهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

    122
تفسیر روایی
و به او در دنیا [زندگی نیکویی] دادیم، و بی تردید در آخرت از شایستگان است.
1 (نحل/122)

علی‌ّابن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- اجْتَباهُ أَیْ اخْتَارَهُ وَ هَداهُ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ قَالَ إِلَی الطَّرِیقِ الْوَاضِح.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- اجْتَبَاهُ یعنی او را انتخابکرده است. وَهَدَاهُ إِلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ یعنی به راهی روشن و آشکار [هدایتش کرد].

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۶۲ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۷/ القمی، ج۱، ص۳۹۱؛ «و هداه ... الواضح» محذوف

2 (نحل/122)

الباقر (علیه السلام)- أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ.

امام باقر (علیه السلام)- گواهی میدهم بر یگانگی خدا و اینکه محمّد (صلی الله علیه و آله) بنده و پیامبر اوست؛ او را برگزید و به راه مستقیم رهنماییکرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۶۲ بحارالأنوار، ج۴۶، ص۳۴۷