الرِّضا (علیه السلام)- عَنِ الْوَشَّاءِ قَالَ سَأَلْتُ الرِّضَا (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ قَالَ نَحْنُ الْعَلَامَاتُ وَ النَّجْمُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله).

امامرضا (علیه السلام)- وشّاء گوید: از امامرضا (علیه السلام) درباره‌ی آیه: وَعَلامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ پرسیدم، فرمود: «ما همان عَلامات هستیم و رسول‌خدا (صلی الله علیه و آله) نَجْم است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۰۸ الکافی، ج۱، ص۲۰۷/ بحارالأنوار، ج۱۶، ص۹۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۲۵۷/ العیاشی، ج۲، ص۲۵۶/ القمی، ج۲، ص۳۴۳

الرِّضا (علیه السلام)- فِی قَوْلِهِ وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ قَالَ النَّجْمُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ قَدْ سَمَّاهُ اللَّهُ فِی غَیْرِ مَوْضِعٍ فَقَالَ وَ النَّجْمِ إِذا هَوی وَ قَالَ وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ فَالْعَلَامَاتُ الْأَوْصِیَاءُ وَ النَّجْمُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله).

امامرضا (علیه السلام)- وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ یَسْجُدانِ (الرحمن/۶)؛ نَجْم، رسولخدا (صلی الله علیه و آله) است و خداوند در مواضع دیگری نیز او را چنین نامیده و فرموده است: قسم به آن ستاره چون پنهان شد. (نجم/۱) و در جای دیگر نیز: وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ؛ پس منظور از عَلاماتٍ، اوصیاء و نَجم، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) میباشد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۰ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۶۷/ بحارالأنوار، ج۱۶، ص۸۸/ نورالثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لِعَلِیٍّ (علیه السلام) أَنْتَ نَجْمُ بَنِی هَاشِم.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- رسولاکرم (صلی الله علیه و آله) به علی (علیه السلام) فرمود: تو، نجم (ستاره‌ی) بنی هاشمی.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۰ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۸۲/ نورالثقلین

الصّادق (علیه السلام)- وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ قال هم الأئمهًْ (علیهم السلام).

امام صادق (علیه السلام)- وَعَلامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ منظور [از عَلامَاتٍ] ائمّه (علیهم السلام) هستند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۰ العیاشی، ج۲، ص۲۵۶/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ النُّجُومَ أَمَاناً لِأَهْلِ السَّمَاءِ وَ جَعَلَ أَهْلَ بَیْتِی أَمَاناً لِأَهْلِ الْأَرْضِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- خداوند ستارگان را مایه‌ی امنیّت و پناه اهل آسمان و اهل بیت (علیهم السلام) را مایه‌ی امنیّت و حفاظت و پناه اهل زمین قرار داده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۰ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۶۷/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- لَهُ ظَاهِرٌ وَ بَاطِنٌ فَالظَّاهِرُ الْجَدْیُ وَ عَلَیْهِ تُبْنَی الْقِبْلَهًُْ وَ بِهِ یَهْتَدِی أَهْلُ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ لِأَنَّهُ لَا یَزُولُ.

امام صادق (علیه السلام)- [این آیه] ظاهر و باطنی دارد مقصود ظاهری آیه، ستاره جدی است، ستاره‌ای که جهت قبله را با آن می‌شناسند و مردم در دریا و خشکی، راه و جهت خود را از طریق آن پیدا می‌کنند؛ زیرا هیچ‌وقت ناپدید نمی‌شود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۰ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۸۱/ العیاشی، ج۲، ص۲۵۶/ وسایل الشیعهًْ، ج۴، ص۳۰۷/ مستدرک الوسایل، ج۳، ص۱۸۲/ نورالثقلین

الکاظم (علیه السلام)- وَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَدْ مَدَحَ النُّجُوم ... وَ بَعْدَ عِلْمِ الْقُرْآنِ مَا یَکُونُ أَشْرَفَ مِنْ عِلْمِ النُّجُومِ وَ هُوَ عِلْمُ الْأَنْبِیَاءِ وَ الْأَوْصِیَاءِ وَ وَرَثَهًِْ الْأَنْبِیَاءِ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ وَ نَحْنُ نَعْرِفُ هَذَا الْعِلْمَ وَ مَا نَذْکُرُهُ.

امام کاظم (علیه السلام)- خداوند بلند مرتبه ستارگان را ستوده است ... و بعد از علم قرآن شریف¬تر از علم ستار¬گان وجود ندارد که علم انبیاء و اوصیاء و وارثان انبیا (علیهم السلام) است. خداوند عزّوجلّ فرموده است: وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ و ما [ائمّه] این علم و آنچه که آن را یاد می¬کنیم، می‌شناسیم.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۲ بحارالأنوار، ج۴۸، ص۱۴۵/ فرج المهموم، ص۱۰۸؛ «ننکره» بدل «نذکره»/ مستدرک الوسایل، ج۱۳، ص۱۰۲