لَا جَرَمَ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡتَكۡبِرِينَ
23لَا جَرَمَ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُسۡتَكۡبِرِينَ
23الباقر (علیه السلام)- إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ عَنْ وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- خداوند کسانی را که از ولایت علی (علیه السلام) سرپیچی کنند، دوست ندارد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۶ القمی؛ ج۱، ص۳۸۳/ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۰۳
الحسین (علیه السلام)- رَوَی الْعَیَّاشِی مَرَّ الْحُسَیْنُبْنُعَلِیٍّ (علیه السلام) عَلَی مَسَاکِینَ قَدْ بَسَطُوا کِسَاءَهُمْ وَ أَلْقَوْا کِسَراً فَقَالُوا هَلُمَّ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) فَثَنَّی وَرِکَهُ فَأَکَلَ مَعَهُمْ ثُمَّ تَلَا إِنَّ اللهَ لا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ.
امام حسین (علیه السلام)- عیاشی روایت کرده است: «امامحسین (علیه السلام) در راه چند نفر از مساکین و فقرا را دید که ردایی انداخته و قطعهای نان در آن گذاشتهاند. آنها با دیدن امام (علیه السلام) او را بر سر سفره دعوت کردند و گفتند: «بفرمایید ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»! امام (علیه السلام) با کمال تواضع نشست و همراه آنها غذا خورد و فرمود: «إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۶ بحارالأنوار، ج۷۰، ص۱۸۷/ العیاشی، ج۲، ص۲۵۷/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۴، ص۳۰۰؛ «رجله و نزل» بدل «و رکه فأکل معهم»/ نورالثقلین/ البرهان/ العمدهًْ، ص۴۰۰
الصّادق (علیه السلام)- عَنْ حَفْصِبْنِغِیَاثٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ (علیه السلام) وَ مَنْ ذَهَبَ یَرَی أَنَّ لَهُ عَلَی الْآخَرِ فَضْلًا فَهُوَ مِنَ الْمُسْتَکْبِرِینَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّمَا یَرَی أَنَ لَهُ عَلَیْهِ فَضْلًا بِالْعَافِیَهًِْ إِذَا رَآهُ مُرْتَکِباً لِلْمَعَاصِی فَقَالَ هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ فَلَعَلَّهُ أَنْ یَکُونَ قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا أَتَی وَ أَنْتَ مَوْقُوفٌ مُحَاسَبٌ أَ مَا تَلَوْتَ قِصَّهًَْ سَحَرَهًِْ مُوسَی (علیه السلام)؟
امام صادق (علیه السلام)- حفصبنغیاث گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: «هرکس خیالکند بر دیگری برتری دارد او از متکبّرین است». گفتم: «خود را از او بالاتر میبیند چراکه سالم و آسوده است و رفیقش گرفتار معصیت است». فرمود: «افسوس افسوس! شاید گناه او را بخشیده باشند و تو را برای حساب نگه دارند، مگر داستان ساحران زمان موسی (علیه السلام) را نخواندهای»؟!
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۱۶ مجموعهًْ ورام، ج۲، ص۱۳۷/ نورالثقلین