سوره نحل - آیه 33 جزء 14 - صفحه 270

    هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ أَوۡ يَأۡتِيَ أَمۡرُ رَبِّكَۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ

    33
تفسیر روایی
آیا [کافران و مشرکان] جز اینکه فرشتگانِ [قبض کننده ارواح] به سویشان آیند، یا فرمان پروردگارت [در مورد عذابشان] در رسد، انتظار می برند؟ کسانی هم که پیش از آنان بودند [در برابر حق] چنین کردند، و خدا [در عذاب کردنشان] به آنان ستم نورزید، بلکه آنان همواره [با مرتکب شدن انواع گناهان] به خودشان ستم می کردند.
1 (نحل/33)

علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ أَمْرُ رَبِّکَ مِنَ الْعَذَابِ وَ الْمَوْتِ وَ خُرُوجِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از هَلْ یَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ أَوْ یَأْتِیَ أَمْرُ رَبِّکَ یعنی عذاب، مرگ و ظهور قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۲۸ القمی، ج۱، ص۳۸۴

2 (نحل/33)

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- فَإِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْخَلْقَ بِقُدْرَتِهِ وَ جَعَلَ بَیْنَهُمُ الْفَضَائِلَ بِعِلْمِهِ، وَ جَعَلَ مِنْهُ عِبَاداً اخْتَارَهُمْ لِنَفْسِهِ لِیَحْتَجَّ بِهِمْ عَلَی خَلْقِهِ، فَجَعَلَ عَلَامَهًَْ مَنْ أَکْرَمَ مِنْهُمْ طَاعَتَهُ، وَ عَلَامَهًَْ مَنْ أَهَانَ مِنْهُمْ مَعْصِیَتَهُ، وَ جَعَلَ ثَوَابَ أَهْلِ طَاعَتِهِ النَّضِرَهًَْ فِی وَجْهِهِ فِی دَارِ الْأَمْنِ وَ الْخُلْدِ الَّذِی لَا یُرَوِّعُ أَهْلَهُ، وَ جَعَلَ عُقُوبَهًَْ مَعْصِیَتِهِ نَاراً تَأَجَّجُ لِغَضَبِهِ، {وَ} ما ظَلَمَهُمُ اللهُ تَعَالَی وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ.

امام علی (علیه السلام)- خداوند مردم را به قدرت خویش خلق نموده و فضائل را بین آنان طبق علمش قرار داده است. از میان آنان بندگانی را برای خویش انتخاب کرده تا به‌وسیله‌ی آنان حجّت را بر مردم تمام کند. علامت کسانی را که ارج نهاده اطاعت خود، و علامت آنان که مورد اهانت قرار داده معصیتش قرار داده است. ثواب اهل اطاعت را شکفتهروئی در خانه‌ی امن و بهشتی که اهل آن وحشت نمی‌کنند قرار داده، و عذاب اهل معصیتش را آتشی قرار داده که از غضبش شعله‌ور است. خدا به ایشان ظلم نکرده بلکه آنان به خودشان ظلم کرده‌اند؛ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللهُ وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۳۰ بحارالأنوار، ج۳۴، ص۲۶۳