إِن تَحۡرِصۡ عَلَىٰ هُدَىٰهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَن يُضِلُّۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّٰصِرِينَ
37إِن تَحۡرِصۡ عَلَىٰ هُدَىٰهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَن يُضِلُّۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّٰصِرِينَ
37علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ إِنْ تَحْرِصْ عَلی هُداهُمْ مُخَاطَبَهًٌْ لِلنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَإِنَّ اللهَ لَا یَهْدِی أَیْ لَا یُثِیبُ مَنْ یَضِلُّ أَیْ یُعَذِّبُ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- إِن تَحْرِصْ عَلَی هُدَاهُمْ؛ خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله) است. فَإِنَّ اللهَ لاَ یَهْدِی یعنی خداوند پاداش نمی‌دهد؛ مَن یُضِلُّ به؛ کسی که عذاب و مجازات شده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۳۲ القمی، ج۱، ص۳۸۴/ البرهان